William „Bill” Demong (ur. 29 marca 1980 w Vermontville w stanie Nowy Jork) – amerykański narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, dwukrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Bill Demong pojawił się w lutym 1998 roku, kiedy wystartował w igrzyskach olimpijskich w Nagano. Zajął tam 34. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena, a drużynowo był dziesiąty. Rok później zdobył złoty medal w drużynie na mistrzostwach juniorów w Saalfelden, a w lutym 1999 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie był między innymi dziesiąty w drużynie i osiemnasty w sprincie. W Pucharze Świata zadebiutował 9 grudnia 1999 roku w fińskim Vuokatti. Zajął tam 11. miejsce w Gundersenie, tym samym zdobył punkty już w swoim debiucie. W sezonie 1999/2000 pojawił się jeszcze jedenaście razy, w większości przypadków zdobywając punkty. W klasyfikacji generalnej zajął 41. miejsce. Podczas mistrzostw juniorów w Štrbskim Plesie wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył tym razem srebrny medal w sztafecie.
Najlepszym wynikiem Demonga w zawodach pucharowych sezonu 2000/2001 było dziewiąte miejsce w starcie masowym wywalczone 1 marca 2001 roku w japońskim Nayoro. Punktował w większości konkursów i w efekcie zajął 16. pozycję w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Lahti indywidualnie plasował się na przełomie drugiej i trzeciej dziesiątki, a w konkursie drużynowym był ósmy. W lecie 2011 roku wystąpił w czwartej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. W cyklu tym zajął drugie miejsce, przy czym 3 września 2001 roku w Ramsau zajął drugie miejsce w Gundersenie. Dobrą formę prezentował także w sezonie 2001/2002, który ukończył na dziesiątym miejscu. Siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, a 19 stycznia 2002 roku w Libercu nie tylko po raz pierwszy stanął na podium, ale od razu zwyciężył, wgrywając zawody metodą Gundersena. Było to jednak jego jedyne podium w tym sezonie. W lutym 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie indywidualnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W konkursie drużynowym Amerykanie z Demongiem w składzie otarli się o podium, jednak ostatecznie zakończyli zawody na czwartej pozycji, przegrywając walkę o brązowy medal z Austriakami.
W sezonie 2002/2003 ani raz nie pojawił się w zawodach Pucharu Świata. W sezonach 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 startował rzadko, osiągając przeciętne wyniki. Ani razu nie stanął na podium i tylko trzykrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. Najlepszy wynik w zawodach pucharowych tym okresie osiągnął 23 stycznia 2005 roku w Libercu, gdzie był dziewiąty w sprincie. W tym czasie wystąpił na mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 2005 roku, zajmując między innymi dwunaste miejsce w Gundersenie i piąte w drużynie. W 2006 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, jednak prezentował się tam słabiej niż cztery lata wcześniej w Salt Lake City.
Demong poprawił się w sezonie 2006/2007. Pięciokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, w tym dwukrotnie stawał na podium: 9 marca 2007 roku w Lahti wygrał w Gundersenie, a dziewięć dni później w Oslo był trzeci w sprincie. W klasyfikacji generalnej zajął tym razem 11. pozycję. Na przełomie lutego i marca 2007 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo, gdzie wywalczył srebrny medal w Gundersenie, ulegając tylko Niemcowi Ronny’emu Ackermannowi. Na tych samych Mistrzostwach zajął trzynaste miejsce w sprincie, a drużynowo był dziewiąty. Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 2007/2008 i 2008/2009, w których zajmował trzecie miejsc w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2007/2008 sześciokrotnie stawał na podium, w tym raz na jego najwyższym stopniu - 8 grudnia 2007 roku w Trondheim był najlepszy w Gundersenie. Rok później prezentował się jeszcze lepiej - na podium stawał dziesięć razy, z czego pięć konkursów wygrał. Pierwsze zwycięstwo odniósł 20 grudnia 2008 w Ramsau, następnie wygrywał 16 stycznia w Whistler, 15 lutego w Klingenthal, 6 marca w Lahti i 15 marca 2009 roku w Vikersund. Wszystkie zwycięstwa odniósł w zawodach metodą Gundersena. Podczas mistrzostw świata w Libercu w 2009 roku Amerykanie byli jednymi z faworytów do medalu w konkursie drużynowym. Jednak podczas skoków Demong zapomniał swojego numeru startowego i został zdyskwalifikowanySportowe Fakty.pl: Złoto w kombinacji dla Japończyków . Kombinatorzy z USA zajęli ostatecznie ostatnie, dwunaste miejsce. Indywidualnie wywalczył złoty medal w Gundersenie na dużej skoczni oraz brązowy na normalnej. Był także piąty w starcie masowym.
Sezon 2009/2010 zakończył na dwunastej pozycji. Na podium stanął raz - 10 stycznia 2010 roku w Val di Fiemme wygrał zawody metodą Gundersena. Igrzyska olimpijskie w Vancouver w 2010 roku przyniosły mu dwa medale. W Gundersenie na dużej skoczni po konkursie skoków był szósty. Na trasę biegu wyruszył ze stratą 46 sekund do prowadzącego Bernharda Grubera z Austrii. W biegu okazał się jednak najlepszy i sięgnął po złoty medal wyprzedzając drugiego na mecie Johnny’ego SpilLane’a o 4 sekundy. Ponadto wspólnie ze Spillane’em, Brettem Camerotą i Toddem Lodwickiem wywalczył srebrny medal. Już po skokach Amerykanie zajmowali drugie miejsce i na trasę biegu wyruszyli ze stratą dwóch sekund do prowadzących Finów. W biegu wyprzedzili reprezentantów Finlandii, jednak dali się wyprzedzić Austriakom, którzy sięgnęli po złoty medal. Na mecie Amerykanie stracili do zwycięzców nieco ponad pięć sekund i o około czternaście wyprzedzili Niemców, którzy uplasowali się na trzeciej pozycji.
Kolejny sezon był słabszy. Amerykanin ani razu nie stanął na podium i w klasyfikacji generalnej zajął dopiero 44. miejsce. Na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku indywidualnie był szósty w Gundersenie na dużej skoczni oraz siódmy na normalnym obiekcie. Startował także w obu konkursach drużynowych, w których Amerykanie zajęli odpowiednio szóste i czwarte miejsce. W sezonie 2011/2012 powrócił na podium zawodów pucharowych zajmując trzecie miejsce 5 lutego 2012 roku w Val di Fiemme. Oprócz tego jeszcze pięciokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce, ale na podium już nie stawał. W klasyfikacji generalnej zajął 21. miejsce.
Ostatni medal zdobył podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2013 roku, gdzie Amerykanie w składzie: Bryan Fletcher, Todd Lodwick, Taylor Fletcher i Bill Demong zajęli trzecie miejsce w zawodach drużynowych na normalnej skoczni. Był też między innymi szósty w sprincie drużynowym oraz piętnasty indywidualnie na dużym obiekcie. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Soczi wypadł nieco słabiej. Indywidualnie lepiej zaprezentował się na normalnej skoczni, gdzie zajął 24. miejsce, a w drużynie był szósty. W tym czasie nie stawał na podium zawodów Pucharu Świata.
Na mistrzostwach świata w Falun w 2015 roku zajął 7. miejsce w konkursie drużynowym. Indywidualnie był 25 na normalnej skoczni i 33 na skoczni dużej. Po sezonie 2014/2015 postanowił zakończyć sportową karierę.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca34.14 lutego1998 NaganoGundersen K-90/15 km 41:21,1 +5:57,8 Bjarte Engen Vik4.20 lutego1998 NaganoSztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Dave Jarrett, Tim Tetreault, Bill Demong, Todd Lodwick54:11,5 +4:27,1 19.9 lutego2002 Salt Lake CityGundersen K-90/15 km 39:11,7 +4:06,4 Samppa Lajunen4.14 lutego2002 Salt Lake CitySztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Todd Lodwick, Matt Dayton, Johnny Spillane, Bill Demong48:42,2 +1:11,9 14.21 lutego2002 Salt Lake CitySprint K-120/7,5 km 16:40,1 +1:16,0 Samppa Lajunen15.11 lutego2006 PragelatoGundersen HS106/15 km 39:44,6 +2:23,9 Georg Hettich7.15 lutego2006 PragelatoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Bill Demong, Carl Van Loan, Johnny Spillane, Todd Lodwick49:52,6 +1:59,9 25.21 lutego2006 PragelatoSprint HS134/7,5 km 18:29,0 +1:34,7 Felix Gottwald6.14 lutego2010 VancouverGundersen HS106/10 km 25:47,1 +17,9 Jason Lamy Chappuis2.15px23 lutego2010 VancouverSztafeta HS140/4x5 kmSkład drużyny: Brett Camerota, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong49:31,6 +5,2 1.15px25 lutego2010 VancouverGundersen HS140/10 km 25:32,9 -- 24. 12 lutego 2014 Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 +1:49,6 Eric Frenzel 31. 18 lutego 2014 Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5 +2:13,8 Jørgen Gråbak 6. 21 lutego 2014 Soczi Sztafeta HS140/4x5 kmSkład drużyny: Bryan Fletcher, Todd Lodwick, Taylor Fletcher, Bill Demong 47:13,5 +2:21,6
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca27.20 lutego1999 RamsauGundersen K-90/15 km 37:04,8 ? Bjarte Engen Vik10.25 lutego1999 RamsauSztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Carl Van Loan, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong49:34,2 ?18.27 lutego1999 RamsauSprint K-90/7,5 km 17:48,4 ? Bjarte Engen Vik18.15 lutego2001 LahtiGundersen K-90/15 km 39:26,7 +4:28,7 Bjarte Engen Vik8.20 lutego2001 LahtiSztafeta K-90/4x5 km48:54,1 +3:11,4 22.24 lutego2001 LahtiSprint K-116/7,5 km 19:40,3 +2:30,2 Marko Baacke12.18 lutego2005 OberstdorfGundersen HS100/15 km 38:56,2 +1:00,5 Ronny Ackermann5.23 lutego2005 OberstdorfSztafeta HS137/4x5 km49:45,5 +1:29,9 19.27 lutego2005 OberstdorfSprint HS137/7,5 km 20:15,6 +1:57,8 Ronny Ackermann13.23 lutego2007 SapporoSprint HS134/7,5 km 17:40,2 +1:45,9 Hannu Manninen4.25 lutego2007 SapporoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Bryan Fletcher, Johnny Spillane, Eric Camerota, Bill Demong49:14,9 +5:19,7 2.15px3 marca2007 SapporoGundersen HS100/15 km 38:35,6 +3:23,4 Ronny Ackermann5.20 lutego2009 LiberecStart masowy HS100/10 km 276,0 pkt-17,3 pkt Todd Lodwick 3.15px22 lutego2009 LiberecGundersen HS100/10 km 24:22,3 +33,5 Todd Lodwick 1.15px28 lutego2009 LiberecGundersen HS134/10 km 23:36,6 --7.26 lutego2011 OsloGundersen HS106/10 km 25:19,2 +46,2 Eric Frenzel4.28 lutego2011 OsloSztafeta HS106/4x5 kmSkład drużyny: Bill Demong, Bryan Fletcher, Johnny Spillane, Todd Lodwick48:07,8 +54,8 6.2 marca2011 OsloGundersen HS134/10 km 25:31,6 +49,3 Jason Lamy Chappuis6.4 marca2011 OsloSztafeta HS134/4x5 km47:12,3 +1:44,0 23.22 lutego2013 Val di FiemmeGundersen HS106/10 km 29:13,2 +1:31,6 Jason Lamy Chappuis 3.15px24 lutego2013 Val di FiemmeSztafeta HS106/4x5 kmSkład drużyny: Bryan Fletcher, Taylor Fletcher, Todd Lodwick, Bill Demong57:34,0 +4,2 15.28 lutego2013 Val di FiemmeGundersen HS134/10 km 27:22,8 +1:26,2 Eric Frenzel6.2 marca2013 Val di FiemmeSprint drużynowy HS134/2x7.5 kmSkład drużyny: Taylor Fletcher, Bill Demong35:37,9 +1:24,6 25.20 lutego2015 FalunGundersen HS100/10 km 26:38,9 +1:51,8 Johannes Rydzek7.22 lutego2015 FalunSztafeta HS100/4x5 kmSkład drużyny: Bill Demong, Adam Loomis, Taylor Fletcher, Bryan Fletcher44:20,7 +2:37,8 33.26 lutego2015 FalunGundersen HS134/10 km22:45,8 +2:27,3 Bernhard Gruber
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca 1.15px4 lutego1997 Saalfelden am Steinernen MeerSztafeta K-89/3x5 kmSkład drużyny: Carl Van Loan, Johnny Spillane, Bill Demong?-- 2.15px27 stycznia2000 Štrbské PlesoSztafeta K-90/3x5 kmSkład drużyny: Johnny Spillane, Bill Demong, Jed Hinkley, Carl Van Loan??
Puchar Świata sezon 1998/1999: 53. sezon 1999/2000: 41. sezon 2000/2001: 16. sezon 2001/2002: 10. sezon 2003/2004: – sezon 2004/2005: 17. sezon 2005/2006: 24. sezon 2006/2007: 11. sezon 2007/2008: 3. sezon 2008/2009: 3. sezon 2009/2010: 12. sezon 2010/2011: 44. sezon 2011/2012: 21. sezon 2012/2013: 37. sezon 2013/2014: 25. sezon 2014/2015: 48.
Miejsca na podium chronologicznie