Cold Fear – gra komputerowa z gatunku survival horror, wyprodukowana przez francuskie studio Darkworks i wydana przez Ubisoft w 2005 roku na platformy Windows, PlayStation 2 oraz Xbox. Gra koncentruje się na Tomie Hansenie, członku Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych, który przybywa na pomoc rosyjskiemu statkowi wielorybniczemu nad Cieśniną Beringa i odkrywa, że tajemniczy pasożyt zamienił załogę w stworzenia podobne do zombie. Odkrywając zaangażowanie zarówno rosyjskiej mafii, jak i CIA, Hansen postanawia upewnić się, że pasożyty nie dotrą na ląd.
Gra została po raz pierwszy zapowiedziana na targach Electronic Entertainment Expo w 2004 roku. Aby statek mógł realistycznie się kołysać, twórcy musieli napisać zupełnie nowy program (nazwany „edytorem Darkwave”), który pozwolił im kontrolować ruch zarówno w osi pionowej, jak i poziomej. Wykorzystali również wiarygodny model fizyczny do symulacji wzorców ruchu nieożywionych obiektów na statku. Postać gracza wymagała dziewięciokrotnie większej liczby animacji niż dotychczas spotykane w grach z perspektywy trzeciej osoby. Ostatecznie gra zawierała ponad 900 oddzielnych animacji dla wszystkich postaci, pozwalając na ponad 5000 możliwych ruchów postaci. Ścieżka dźwiękowa gry została skomponowana przez Toma Saltę, a Marilyn Manson promował nią utwór ze swojego albumu The Golden Age of Grotesque z 2003 roku.
Cold Fear spotkał się z mieszanymi recenzjami. Chociaż krytycy byli ogólnie pod wrażeniem środowiska i scen początkowych, uznali grę za zbyt krótką i uważali, że nie udało jej się sprostać obiecującemu początkowi.
Fabuła Rozgrywka rozpoczyna się w momencie, gdy zespół Navy SEAL trafia na rosyjski statek wielorybniczy „Eastern Spirit” nad Cieśniną Beringa. Podczas eksploracji pokładu oddział zostaje zaatakowany i zgładzony przez niewidzialne istoty, które dosłownie rozrywają funkcjonariuszy na strzępy. Widząc, że jego zespół zniknął, agent specjalny CIA Jason Bennett, który nadzoruje misję z innego miejsca, nakazuje wszystkim statkom rządowym w pobliżu zbadanie sprawy. Jego wezwanie zostaje odebrane przez statek Straży Przybrzeżnej USA, USCGC „Ravenswood”, który kieruje się w stronę „Eastern Spirit”. Załoga „Ravenswood” dzieli się na zespoły, ale w ciągu kilku chwil po wejściu na pokład przeżywa tylko jeden – Tom Hansen, były żołnierz sił specjalnych armii amerykańskiej, obecnie służący w Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych, który słyszy przez radio, że jego koledzy zostali zabici. Hansen postanawia zbadać statek i ustalić, co się dzieje.
Jednak gdy tylko wchodzi do wnętrza „Eastern Spirit”, zostaje zaatakowany przez dwóch przerażonych Rosjan, których jest zmuszony zabić. Gdy kontynuuje eksplorację, napotyka mnóstwo spanikowanych Rosjan, z których wszyscy go atakują. Znajduje również kilka potwornie okaleczonych ciał, w tym kapitana „Ravenswood”, porucznika Lansinga. Hansen wkrótce dowiaduje się o stworzeniu znanym jako Exocel, które zostało przypadkowo odkryte przez załogę rosyjskiej platformy wiertniczej „Star of Sakhalin”, należącej do pułkownika Dmitrija Jusupowa, członka rosyjskiej mafii, i obsadzonej przez majora Jurija Aniszenkę oraz jego zespół najemników. Jusupow zdał sobie sprawę, że Exocele były organizmami pasożytniczymi, które wykorzystywały inne żywe organizmy jako żywicieli, w związku z czym sprowadził dr. Wiktora Kamskiego na Sachalin, aby rozpoczął eksperymenty z infekowaniem różnych gatunków surowicą Exoceli. Eksperymenty te doprowadziły do odkrycia, że Exocele mogą ożywić niedawno zmarłych ludzi i stworzyć antidotum przeciwdziałające infekcji. Hansen udaje się do radiokabiny, aby poprosić o pomoc, ale zamiast tego odpowiada mu Bennett z informacją, że Jusupow jest na pokładzie i musi zostać schwytany w celu przesłuchania. Bennett mówi Hansenowi, że jeśli ten znajdzie Jusupowa, CIA wydostanie go ze statku.
Hansen odnajduje Jusupowa, który wyjaśnia mu, że Anna Kamska, córka Wiktora, jest na pokładzie i musi zostać uratowana. Jusupow przywiózł ją na Sachalin, by szantażować Wiktora, że zamieni Exocele w broń biologiczną. Ostatecznie Wiktor i jego kolega, dr Pawieł Bachariew, zaczęli eksperymentować na żywych ludziach, a „Eastern Spirit” wracał z Sachalina, aby zebrać kolejną partię ludzkich okazów dostarczonych przez mafię, gdy doszło do epidemii. Exocel później wybucha z klatki piersiowej Jusupowa, zabijając go. Hansen znajduje Annę, która mówi im, że muszą udać się do radiokabiny i skontaktować się z jej ojcem. Oboje kontaktują się z platformą, ale Bachariew mówi Annie, że Kamski zaginął i błaga ją, by nie wracała. Anna odmawia, odpowiadając Bachariewowi, że wkrótce się z nim zobaczy. Hansen i Kamska zawracają statek w kierunku Sachalina, ale ponieważ morze jest wzburzone, nie są w stanie zacumować do platformy. W związku z tym udają się do bocianiego gniazda i skaczą ze statku, gdy ten zderza się z platformą. Hansen wykonuje skok, ale Anna wpada do morza.
Hansen wkrótce znajduje Bachariewa, który mówi mu, że aby wyłączyć zagłuszacz radiowy wokół platformy i móc skontaktować się z Bennettem, Hansen będzie potrzebował Aniszenki, aby obejść skaner siatkówki oka. Bachariew zostaje wciągnięty do kanału wentylacyjnego i zabity. Hansen dowiaduje się, że Kamski i Bachariew otrzymali rozkaz uczynienia Exoceli tak niebezpiecznymi, jak to tylko możliwe, co im się udało, ale bez żadnego sposobu na kontrolowanie powstałych stworzeń. Hansen znajduje i zabija Aniszenkę, wyrywając mu oko i używając go do dezaktywacji zagłuszacza radiowego. Po ponownym nawiązaniu kontaktu z Bennettem Hansen zostaje poinformowany, że musi znaleźć laptop Kamskiego i przesłać wyniki badań nad Exocelami. W międzyczasie Anna zostaje uratowana z morza przez duże stworzenie i pozostawiona w laboratorium, gdzie zostaje zainfekowana Exocelem. Dostrzegając sytuację na monitorze, Hansen biegnie do laboratorium, aby dostarczyć Annie antidotum.
Hansenowi udaje się dotrzeć do Anny na czas i podać jej antidotum, zanim infekcja zdąży się rozprzestrzenić. Następnie Bennett kontaktuje się z nim, a Hansen obiecuje mu, że jeśli ten przekaże Bennettowi badania, przełożony uratuje Annę. Wkrótce Hansen odkrywa, że Kamski zaraził się szczepem DNA Exocelu, a teraz chce uczynić podobnie z Anną. Hansen znajduje laptop Kamskiego i przesyła dane antidotum do Bennetta. Gdy wściekły Bennett, który oczekiwał więcej, beszta Hansena, ten wraz z Anną zgadza się wysadzić platformę za pomocą materiałów wybuchowych. Gdy Hansen podkłada ładunki, dowiaduje się, że Kamski całkowicie oszalał, a po zainfekowaniu się surowicą Exocelu przeszedł metamorfozę. Gdy Hansen podkłada wszystkie ładunki, udaje się na lądowisko dla śmigłowców, by spotkać się z Anną. Zanim jednak mogą wystartować, zostają zaatakowani przez zmutowanego Kamskiego; tego samego stwora, który uratował Annę z morza. Kamski desperacko pragnie, aby Anna pozostała z nim na platformie, ale Hansen jest w stanie go odeprzeć i zabić. Hansen i Anna uciekają śmigłowcem, podczas gdy platforma eksploduje pod nimi.
Rozgrywka Cold Fear to trzecioosobowa strzelanka z gatunku survival horror, w której rozgrywka toczy się z perspektywy trzeciej osoby lub z kamery umieszczonej na ramieniu, w zależności od preferencji gracza.
Głównymi wrogami w grze są rosyjscy najemnicy i różne rodzaje stworzeń podobnych do zombie, znanych jako Exos (stworzenia zainfekowane pasożytniczym organizmem znanym jako Exocel). Exos obejmują Exomutantów (najemników zainfekowanych Exocelami), Exoshades (stworzenia, które doskonale widzą w ciemności), Exospectres (które mogą stać się przejściowo niewidoczne) i Exomasses (niezwykle silne, ale zdeformowane stworzenie stworzone w wyniku nieudanego eksperymentu). Większość zainfekowanych wrogów można powalić dwoma lub trzema strzałami, ale jeśli ich mózg nie zostanie zniszczony, nie umrą i ponownie zaatakują Hansena. Gracze mogą zniszczyć mózgi przeciwników, strzelając im w głowę lub powalając ich i miażdżąc im głowy. Jeśli wróg zbliży się do Hansena, gracz może wykonać trafienie krytyczne, naciskając kombinację przycisków. Wszystkie Exos noszą w sobie co najmniej jeden Exocel. Gdy jeden z Exos zostanie zabity, Exocel może wyłonić się i zaatakować Hansena lub, jeśli w okolicy znajdują się inne martwe ciała, zainfekować i ponownie je ożywić. Exocele są szybkie, ale bardzo słabe i można je zabić jednym strzałem.
Pierwsza połowa gry rozgrywa się na statku wielorybniczym podczas sztormu, a warunki panujące na pokładzie wpływają na stopień kontroli gracza nad Hansenem. Ponieważ statek nieustannie kołysze się na boki, celowanie jest trudniejsze, chociaż Hansen może chwycić się poręczy, aby zachować równowagę. W niektórych przypadkach statek może kołysać się do tego stopnia, że Hansen ześlizgnie się w kierunku krawędzi i potencjalnie wypadnie za burtę. Na pokładzie znajduje się również wiele zagrożeń środowiskowych, które reagują na ruch statku, takich jak kołyszące się przewody elektryczne i skrzynie przymocowane do lin. Jeśli którykolwiek z tych przedmiotów uderzy Hansena, straci on zdrowie. Fale rozbijające się o pokład statku również mogą zadać Hansenowi obrażenia.
W grze dostępny jest również wskaźnik odporności, który zmniejsza się, gdy gracz wykonuje określone czynności, takie jak bieganie. Jeśli Hansen spadnie z pokładu statku, może trzymać się burty tak długo, jak długo ma odporność, ale jeśli nie wejdzie z powrotem na pokład wystarczająco szybko, spadnie do oceanu.
W grze nie ma inwentarza i nie można gromadzić ani apteczek, ani amunicji. Apteczki są zużywane natychmiast po zebraniu, a amunicji nie można zebrać więcej niż pojemność danej broni. Gracze mogą znaleźć amunicję i apteczki rozmieszczone w całej grze w określonych z góry miejscach, a także plądrując ciała poległych wrogów.
Produkcja Cold Fear został po raz pierwszy zapowiedziany na targach Electronic Entertainment Expo w 2004 roku, kiedy to tytuł został umieszczony na liście nadchodzących gier. 6 października Ubisoft ogłosił, że wyda grę opracowaną przez Darkworks w marcu 2005 roku na PlayStation 2, Xbox i Windows. Była to druga gra Darkworks, po Alone in the Dark: Koszmar powraca z 2001 roku. Grywalna wersja demonstracyjna została wydana w grudniu 2004 roku.
Aby „Eastern Spirit” mógł realistycznie poruszać się podczas sztormu, deweloperzy musieli napisać zupełnie nowy program. Odkryli, że wprawianie statku w ruch było łatwe, ale sprawienie, by reagował na warunki sztormowe, było znacznie bardziej skomplikowane. W związku z tym stworzyli całkowicie odrębny edytor przechyłów, zwany edytorem Darkwave, który pozwolił im osobno kontrolować nachylenie (gdy statek porusza się po osi poziomej) i przechył (gdy porusza się po osi pionowej). Połączenie ruchu statku w obu osiach umożliwiło deweloperom stworzenie realistycznie wyglądającej symulacji kołysania się statku. To z kolei pozwoliło im na dokładne zsynchronizowanie ruchu statku z tym, co działo się w grze, bez konieczności korzystania z przerywników filmowych. Jednak stworzenie tak realistycznego systemu ruchu doprowadziło do problemów z kamerą. Według programisty Claude’a Levastre’a, na wczesnym etapie prac nad grą „kamera nieustannie przechodziła przez ściany z powodu kołysania. Musieliśmy więc opracować system kontroli bezwładności dla kamery, tak jakby kamerzysta używał Steadicamu za bohaterem”. Kolejną zmianą spowodowaną ruchem statku było zastąpienie oskryptowanych ruchów przedmiotów nieożywionych – prawdziwym modelem fizyki.