Józef Pińkowski (ur. 17 kwietnia 1929 w Siedlcach, zm. 8 listopada 2000 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk komunistyczny, prezes Rady Ministrów od 5 września 1980 do 11 lutego 1981 (od 24 sierpnia do 5 września p.o. jako wiceprezes Rady Ministrów), poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1974–1980), członek Biura Politycznego KC PZPR (1980–1981).
Życiorys Syn Jana i Walerii. Po II wojnie światowej ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu oraz w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W WSE pracował też jako asystent. Od 1952 do 1956 był kapitanem ludowego Wojska Polskiego. W latach 50. był związany z resortem skupu (jako dyrektor departamentu), a później (od 1956 do 1958) z resortem przemysłu spożywczego i skupu (jako główny inspektor inspekcji zbożowej). W latach 1958–1960 był sekretarzem Rady Naukowo-Ekonomicznej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, w okresie 1960–1965 zastępcą przewodniczącego prezydium WRN, a od 1965 do października 1971 jej przewodniczącym. Stamtąd przeszedł na stanowisko I zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, które zajmował do lutego 1974. Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu„Trybuna Robotnicza”, nr 3 (11 355), 5 stycznia 1981, s. 1.
W 1951 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w latach 1965–1971 zasiadał w egzekutywie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego partii. Od grudnia 1971 do lipca 1981 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR, od lutego 1974 do sierpnia 1980 sekretarzem KC PZPR, a od sierpnia 1980 do kwietnia 1981 członkiem Biura Politycznego KC PZPR (od lutego do sierpnia 1980 zastępca członka). W 1980 objął urząd wiceprezesa Rady Ministrów, pełniącego obowiązki prezesa Rady Ministrów, po czym 5 września został premierem w miejsce usuniętego później z partii Edwarda Babiucha.
W 1979 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej„Dziennik Polski”, r. XXXV, nr 163 (10 927), s. 3.. Odznaczony także m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-tuje-2)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.. mały|Grób Józefa Pińkowskiego i jego rodziny na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Przypisy
Bibliografia Nekrolog w „Gazecie Stołecznej” (dodatek do „Gazety Wyborczej”), 10–12 listopada 2000. „Polityka”, 18 listopada 2000. „Trybuna Ludu”, 13–14 grudnia 1975, s. 2. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. Informacje w BIP IPN.
Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu Kategoria:Członkowie Biura Politycznego KC PZPR Kategoria:Członkowie Komisji Planowania przy Radzie Ministrów Kategoria:Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu Kategoria:Członkowie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR Kategoria:Kapitanowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Siedlcach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Budowniczych Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Posłowie z okręgu Ciechanów (PRL) Kategoria:Premierzy PRL Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie Kategoria:Sekretarze Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Wicepremierzy PRL Kategoria:Zastępcy członków Biura Politycznego KC PZPR Kategoria:Zmarli w 2000