mały|Rozebrany w 1935 r. kościół pw. św. Jakuba Apostoła w Imielnicy, w którym pierwotnie pochowany został generał Piotr Bontemps
Piotr Karol Bontemps, franc. Pierre Charles François Bontemps (ur. 3 listopada 1777 w Paryżu, zm. 20 sierpnia 1840 w Petersburgu) – polski generał francuskiego pochodzenia, generał brygady Królestwa Kongresowego, dyrektor Materiału Artylerii, dowódca Korpusu RakietnikówRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego. Na rok 1830, s. 9., kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys mały|Kościół kapucynów w Warszawie, w którym znajduje się epitafium gen. Bontempsa Najstarszy i jedyny syn z czworga rodzeństwa w rodzinie stolarza z paryskiego Faubourg Saint-Antoine, po dwuletnich studiach w Ecole Polytechnique wstąpil do wojska francuskiego w 1797 r. jako podporucznik. Służył pod dowództwem generałów Jacques Louis Francois Delaistre de Tilly, Claude Ignace François Michaud, Gabriel-Marie-Théodore-Joseph de Hédouville oraz Jean-Baptiste Jules Bernadotte. Przez siedem lat był adjutantem polowym generała Antoine Alexandre Hanicque. Od 1799 brał udział w wojnach napoleońskich.
Kiedy w 1807 r. powstało Księstwo Warszawskie, ks. Józef Poniatowski zwrócił się do Francuzów o pomoc z wykwalifikowanym personelem wojskowym. W przydziale dostał kilku oficerów francuskich, m.in. Jean Baptiste Pelletier, Jean-Baptiste Mallet de Grendville oraz Pierre Bomtemps.
Jako oficer artylerii, od 1809 roku Bontemps był majorem armii Księstwa Warszawskiego. Tego samego roku poślubił Różę Eleonorę z domu Monfreulle. Mieli trójkę dzieci: Wirginię, Eligiusza i Konstantego. Lata później, w 1821 r. kupili posiadłość Gulczewo k. Płocka. W 1810 roku mianowany pułkownikiem. Odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Wojskowego Księstwa Warszawskiego. Od 1807 kawaler, a od 1813 oficer Legii Honorowej. W 1814 roku powrócił do wojska francuskiegoRobert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. I Warszawa 1995, s. 228..
W Królestwie Polskim był organizatorem artylerii i inżynierii wojskowej.
W 1819 roku był pierwszym dozorcą loży wolnomularskiej Tarcza Północy, posiadał piąty stopień tzw. Kawalera SzkockiegoMarek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62.. W 1821 r. awansował na generała brygady. Pełniąc służbę w Arsenale Królewskim w Warszawie, jako Dyrektor Materiałów Artyleryjskich i Arsenału już od 1822 r. jego adjutantem był wtedy młody por. Józef Bem. Bontemps odpowiedzialny był za formację rakietników, którzy to walczyli pod Olszynką Grochowską.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I i II klasy w latach 1829 i 1825Stanisław Łoza: Kawalerowie orderu Św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, r. IX. Nr 5/1930, s. 100.Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa, 2006 s. 222.. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 15 lat służbyPrzepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędników wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s].
Podczas powstania listopadowego generał Piotr Bontemps powołany został do Rady Wojennej, organizował polski przemysł wojenny w Warszawie, Białogonie, Suchedniowie, Końskich, Ostrowcu, Denkowie, Odrowążu i Ćmielowie. Zajmował się przygotowaniami do obrony Warszawy i brał w niej udział. Po upadku powstania ponownie złożył przysięgę carowi. Od 1832 roku pełnił służbę w Rosji, w przemyśle zbrojeniowym. Zginął przy próbie z pociskami rakietowymi w Petersburgu w 1840 roku.
Ciało generała rodzina sprowadziła do swego majątku Gulczewo koło Płocka i pochowała w rodzinnej krypcie w kościele pw. św. Jakuba Apostoła w Imielnicy. W 1935 po ukończeniu budowy i konsekracji nowego kościoła, rozebrano kościół pw. św. Jakuba Apostoła pozostawiając kryptę grobową. W 2013 przeprowadzono badania archeologiczne w miejscu po rozebranym kościele, odkrywając zasypaną kryptę grobową, a w niej 2 trumny, które po badaniach zidentyfikowano jako szczątki generała i jego żony. 23 sierpnia 2014 odbył się ponowny pogrzeb generała wraz z małżonką Różą w krypcie kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Płocku-Imielnicy.
Zobacz też V Korpus Wielkiej Armii VIII Korpus Wielkiej Armii Armia Księstwa Warszawskiego Piotr Galichet
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Col. P.C.F. Bontemps VIIIe Corps à la bataille de Leipzig Biografia Bontempsa Ambasada francuska w Warszawie o wystawie w Płockim Muzeum Zapomniany generał Wojska Polskiego - katalog z wystawy w Bibliotece Polskiej w Paryżu, 2018.
Kategoria:Francuzi w Polsce Kategoria:Generałowie brygady Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Generałowie dywizji Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Generałowie powstania listopadowego Kategoria:Francuscy wojskowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Oficerowie inżynierów Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie inżynierów powstania listopadowego Kategoria:Obrońcy Warszawy (1831) Kategoria:Oficerowie artylerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie artylerii powstania listopadowego Kategoria:Oficerowie artylerii Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława I klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława II klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (15 lat służby) Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy pochodzenia francuskiego Kategoria:Polscy wolnomularze (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Pułkownicy Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Smoleńskiem 1812 (strona francuska) Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1777 Kategoria:Zmarli w 1840