WicanTaka forma używana w największym kompendium encyklopedycznym dotyczącym Słowian we wczesnym średniowieczu: G. Labuda, Wican [w:] Słownik Starożytności Słowiańskich, t. VI, Wrocław 1980, s.415, Wyszan, WiczanForma używana przez A. Turasiewicza, Dzieje polityczne Obodrzyców: od IX wieku do utraty niepodległości w latach 1160–1164, Kraków 2004, s. 43, w starszej literaturze WilczanTaka forma np. u K. Wachowskiego, Słowiańszczyzna zachodnia, Poznań 2000, s. 58, ale także H. Łowmiański, Początki Polski, t. V, Warszawa 1973, s. 252 (, zm. 795, HliuniG. Labuda, op. cit., s. 415) — obodrycki książę wielkoplemienny w ostatnich dziesięcioleciach VIII wieku. Być może jeden z twórców przymierza obodrycko-frankijskiego w 780A. Turasiewicz, op.cit., s. 45. Następnie wierny sprzymierzeniec i wasal Karola Wielkiego.
Wzmiankowany po raz pierwszy w 789. W lecie tego roku wspomagał wraz ze swoim wojskiem Karola Wielkiego w wyprawie przeciwko Wieletom, których najazdy na ziemie obodryckie były najprawdopodobniej jej bezpośrednią przyczyną. Zamordowany przez Sasów (Nordalbingów) u przeprawy przez Łabę, kiedy podążał do punktu zbornego wojsk swego sojusznika Karola Wielkiego w Bardowicku, w celu wzięcia udziału w tłumieniu kolejnego saskiego powstania antyfrankijskiego.
Jego synami lub dalszymi krewnymi byli Drożko i Godelaib, książęta odobryccyJ. Strzelczyk, Zapomniane narody Europy, Wrocław 2006, s. 237; J. Banaszkiewicz, Tradycje dynastyczno-plemienne Słowiańszczyzny północnej [w:] Ziemie polskie w X wieku i ich znaczenie w kształtowaniu się nowej mapy Europy, red. H. Samsonowicz, Kraków 2000, s. 263..
Przypisy
Bibliografia Labuda G., Wican [w:] Słownik Starożytności Słowiańskich, t. VI, Wrocław 1980, (całość), s.415
Wachowski K., Słowiańszczyzna zachodnia, Poznań 2000, (Wznowienia, t. 6), , , s. 58, 69, 71, 104
Kategoria:Książęta obodrzyccy Kategoria:Zmarli w 795