thumb|250px|Castelgrande, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1988) thumb|250px|Castelgrande, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1988) thumb|250px|Bianco e Nero, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1985–1986) thumb|250px|Klub tennisowy, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1986) thumb|250px|Plac Chauderon, Lozanna (Aurelio Galfetti 1987–1993) thumb|250px|Net Center – Torre Rossa, Padwa (Aurelio Galfetti 1993–2006) Aurelio Galfetti (ur. 2 kwietnia 1936 w Lugano, zm. 5 grudnia 2021 w Bellinzonie) – szwajcarski architekt, w 1989 laureat Nagrody Beton 89.
Życiorys Przedstawiciel neomodernistycznego racjonalizmu we współczesnej architekturze. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem „czterech muszkieterów” (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany „szkołą tesyńską”.
Dyplom architekta uzyskał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu w 1960 i w tym samym roku otworzył własne biuro w Lugano, w latach 1962–1990 współpraca z Florą Ruchat, Ivo TrümpyIvo Trümpy przedstawiciel „szkoły tesyńskiej”. Od 1962 do 1970 współpracował z Galfettim i Florą Ruchat-Roncati w Bedano, następnie z Aureliem Bianchinim w Riva San Vitale. Współautor Bagno di Bellinzona z Galfettim i Ruchat-Roncati (1970, przykład „architettura territoriale”)., Ivanem Gianolą, Liviem Vacchinim, Mariem Bottą, Rinem Tami, Luigim Snozzim, w latach 1976–1992 własne biuro w Bellinzonie, od 1996 własne biuro w Lugano. W 1984 profesor zaproszony EPFL w Lozannie, w 1987 profesor zaproszony Uniwersytetu Paryż 8, a w 1996 współzałożyciel, dyrektor i profesor Akademii Architektury w Mendrisio.
Od 1984 konferencje, seminaria i wykłady w licznych szkołach architektury na świecie, w tym w Polsce: Kraków 1991 i Warszawa 2009. Członek jury w wielu międzynarodowych konkursach architektonicznych, w tym, w konkursie UIA na siedzibę Muzeum Historii Polski w Warszawie 2009.
Był członkiem: SIA – Szwajcarskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Architektów w Zurychu BSA / FAS – Szwajcarskiej Federacji Architektów w Bazylei oraz członkiem honorowym: BDA – Niemieckiej Federacji Architektów w Berlinie
Realizacje 1959–1961 Dom jednorodzinny Casa Rotalinti w Bellinzonie 1962–1964 Przedszkole w Biasce 1962–1965 Przedszkole i szkoła w Riva San Vitale 1965–1975 Szpital neuropsychiatryczny w Mendrisio 1966–1970 Przedszkole w Viganello 1967–1970 Centrum kąpieliskowe w Bellinzonie (z F. Ruchat i I. Trümpy) 1968–1970 Szkoła podstawowa w Lugano (z F. Ruchat i I. Trümpy) 1970–1971 Budynek mieszkalny w Biasce 1970–1971 Szkoła średnia w Losone (z L. Vacchinim) 1972–1975 Szkoła średnia w Asconie 1974–1975 Dom jednorodzinny Casa Galli w Caslano 1977–1985 Poczta Główna w Bellinzonie (z L. Pellegrinim) 1984–1985 Budynek mieszkalny Al Portone w Bellinzonie 1981–1986 Centrum tenisowe w Bellinzonie 1983–1991 Transformacja (I) zamku Castelgrande w BellinzonieCastelgrande, site swisscastles.ch, dostęp 2 kwietnia 2014. (z R. Laüppim i L. Pellegrinim) 1984–1986 Budynek mieszkalny Leonardo w Lugano 1985–1986 Budynki mieszkalne Bianco e Nero w Bellinzonie 1986–1988 Dom jednorodzinny Ferretti w Gravesano 1987–1988 Budynek mieszkalny HLM w Paryżu 1989–1990 Mediateka w Chambery (F) 1992–1993 Dom jednorodzinny Casa Dürr w Brissago 1992–2000 Transformacja (II) zamku Castelgrande w Bellinzonie 1993-/-/ „Alptransit Ticino” – projekt kolei transalpejskiej Ticino 1993–1994 Budynek biurowy w Genewie 1994–1995 Restauracja Ghidossi w Cadenazzo 1994–1995 Budynek mieszkalny Ghidossi w Bellinzonie 1994–1996 Centrum komunalne w Gorduno 1994–1997 Dom jednorodzinny Casa Feigenwinter w Locarno-Monti 1994–2003 Dom jednorodzinny Casa Galfetti w Paros (GR) 1996–1997 Dom jednorodzinny Casa Beffa w Agno 1998–2000 Budynek mieszkalny La Residence w Maastricht (NL) 1998–2002 Aula wielofunkcyjna USI w Lugano, Uniwersytet Szwajcarii Włoskiej (Università della Svizzera italiana) 1999–2003 Siedziba Safilo w Padwie (I) 2000–2001 Cite des Arts w Chambery (F) 2001–2006 Net Center – Torre Rosa w Padwie (I) 2004–2005 Dom jednorodzinny Casa Vitali w Bergamo (I) 2004–2006 Dom jednorodzinny Casa Ambrosetti w Paros (GR) 2011–2012 Rekwalifikacja Placu Niepodległości w San Donà di Piave (I)
Wystawy Monograficzne Tendenzen, Politechnika Federalna w Zurychu, 1975 La modernité, un projet inachevé, Paryż, 1983 Corbu vu par..., Francuski Instytut Architektury, Paryż, 1987 Aurelio Galfetti, Bellinzona, Architektur Forum, Zurich, 1989 Immeuble multifonctionnel Ulysse, Credit Foncier Vaudois, Lozanna, 1992 Aurelio Galfetti, Szkoła Architektury Sci-Arc, Vico-Morcote, 1994 Aurelio Galfetti dall'1:100 000 all'1:1, Muzeum Vela, Ligornetto, 1993 Aurelio Galfetti dall'1:100 000 all'1:1, Uniwersytet Dufour, Genewa, 1994
Wspólne Galfetti, Snozzi, Vacchini, Muzeum Architektury Fińskiej – Alvar Aalto-museo, Helsinki, 1990 Botta, Galfetti, Galeria Expo Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, Kraków 1991 Botta, Galfetti, Snozzi, Vacchini, Caracas, Meksyk, Buenos Aires, Lima, 1995–1996 Galfetti, Ruchat-Roncati, Trümpy, „Il Bagno di Bellinzona”, Akademia Architektury Mendrisio 2009
Nagrody Nagroda Beton (1989) Nagroda Politechniki Krakowskiej (1992) Srebrny Medal Nauki Akademii Architektury w Paryżu (2002)
Przypisy
Bibliografia Aurelio Galfetti, GG Gustavo Gili, Barcelona 1989, . Snozzi Vacchini Galfetti, 1960–1990, Muzeum Architektury Fińskiej, Helsinki 1990, . RivistaTecnica Il restauro di Castelgrande, ADV, Lugano 1992, . +xm plusform Aurelio Galfetti – Oggetti territoriali, Iiriti, Reggio Calabria 2008, .
Linki zewnętrzne Studio Galfetti, Lugano Aurelio Galfetti w vitruvio.ch galerie fotografii w vitruvio.ch Aurelio Galfetti w archinform International Architecture Database
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lugano Kategoria:Szwajcarscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Absolwenci Politechniki Federalnej w Lozannie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Federalnej w Lozannie