thumb|250px|Castelgrande, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1988) thumb|250px|Castelgrande, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1988) thumb|250px|Bianco e Nero, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1985–1986) thumb|250px|Klub tennisowy, Bellinzona (Aurelio Galfetti 1981–1986) thumb|250px|Plac Chauderon, Lozanna (Aurelio Galfetti 1987–1993) thumb|250px|Net Center – Torre Rossa, Padwa (Aurelio Galfetti 1993–2006) Aurelio Galfetti (ur. 2 kwietnia 1936 w Lugano, zm. 5 grudnia 2021 w Bellinzonie) – szwajcarski architekt, w 1989 laureat Nagrody Beton 89.
Życiorys Przedstawiciel neomodernistycznego racjonalizmu we współczesnej architekturze. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem „czterech muszkieterów” (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany „szkołą tesyńską”.
Dyplom architekta uzyskał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu w 1960 i w tym samym roku otworzył własne biuro w Lugano, w latach 1962–1990 współpraca z Florą Ruchat, Ivo TrümpyIvo Trümpy przedstawiciel „szkoły tesyńskiej”. Od 1962 do 1970 współpracował z Galfettim i Florą Ruchat-Roncati w Bedano, następnie z Aureliem Bianchinim w Riva San Vitale.