Fabrizio Serbelloni (ur. 4 listopada 1695 w Mediolanie, zm. 7 grudnia 1775 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Pochodził z Mediolanu. Uzyskał doktorat z prawa na uniwersytecie w Pawii w 1718. Inkwizytor na wyspie Malta 1726–1730. W 1731 wyświęcony na tytularnego arcybiskupa Patras. Nuncjusz apostolski w Toskanii (1731–1734), Kolonii (1734–1738), Polsce (1738–1746) i w Austrii (1746–1754). W 1753 został kardynałem prezbiterem Santo Stefano al Monte Celio. Legat w Bolonii 1754–1761. Biskup Albano (1763–1774) i Ostii (1774–1775). Uczestniczył w konklawe 1758, konklawe 1769 i Konklawe 1774–1775. Zmarł 7 grudnia 1775.
Był członkiem powołanej w 1767 roku przez papieża Klemensa XIII w związku z groźbą przyznania praw dysydentom Kongregacji do Spraw PolskichWojciech Kęder, Kryzys wokół sprawy dysydenckiej a sprawa suwerenności Rzeczypospolitej w latach 1764–1767, w: Rzeczpospolita wielu wyznań, Kraków 2004, s. 372..
Przypisy
Bibliografia Fabrizio Serbelloni
Kategoria:Członkowie Kongregacji do Spraw Polskich Kategoria:Włoscy kardynałowie XVIII wieku Kategoria:Włoscy inkwizytorzy Kategoria:Nuncjusze apostolscy w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1695 Kategoria:Zmarli w 1775 Kategoria:Kardynałowie z nominacji Benedykta XIV Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie