mały|Grób Bogusława Stachury i jego żony Jadwigi na Wojskowych Powązkach Bogusław Stachura (ur. 20 marca 1927 w Grajewie, zm. 21 sierpnia 2008 w Warszawie) – funkcjonariusz aparatu politycznego PPR/PZPR, szef Służby Bezpieczeństwa PRL, wiceminister spraw wewnętrznych PRL (1969-1983), generał dywizji MO.
Życiorys Syn Stanisława i Władysławy. Pracował w Urzędzie Gminy w Morawicy (1942–1945). Był wieloletnim członkiem i funkcjonariuszem aparatu politycznego, kolejno PPR, a później PZPR – był instruktorem KP PPR w Kielcach (1945–1947), uczniem Liceum Ogólnokształcącego w Kielcach (1947–1949), instr./z-cą kier./kier. Wydz. Ekonomicznego KW PZPR w Kielcach (1949–1955), instr. Wydz. Ekonomicznego KC PZPR (1955–1956), I sekr. KM PZPR w Kielcach (1956–1957), sekr. ekonomicznym KW PZPR w Kielcach (1957–1969), wiceministrem spraw wewnętrznych PRL (1969–1983).
W latach 1968–1980 zastępca członka, a w latach 1980–1981 członek Komitetu Centralnego PZPR. W latach 70. był także członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi„Nowe Drogi” nr 5/1978, s. 2.. Od sierpnia 1981 był także członkiem Komisji Wniosków, Skarg i Sygnałów od Ludności Komitetu Centralnego PZPRSkład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, "Trybuna Ludu", nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3..
Kierował Operacją Lato`76, przez co był odpowiedzialny za brutalne stłumienie demonstracji robotników przez oddziały ZOMO oraz istnienie tzw. ścieżek zdrowia w czasie wydarzeń czerwcowych w Radomiu.
Kierował sztabem Operacyjnym Lato 80, od sierpnia 1980 przygotowywał plany wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Po wprowadzeniu stanu wojennego 23 grudnia 1981, jako zastępca Ministra Spraw Wewnętrznych, wydał decyzje „w sprawie powołania grupy operacyjnej w celu koordynacji zadań w zakresie realizacji działań operacyjnych w stosunku do związków zawodowych Solidarność”. Kierownikiem tej grupy został Józef Sasin. Działania te miały na celu powołanie nowego związku zawodowego Solidarność, w pełni sterowanego przez władze.
Po odejściu z MSW w 1983 był w latach 1983-1988 ambasadorem PRL w Bukareszcie.
W latach '90 został oskarżony o utrudnianie śledztwa w sprawie zabójstwa w 1977 studenta UJ Stanisława PyjasaPrezes IPN apeluje o wznowienie procesu byłego szefa SB w sprawie Pyjasa money.pl. Jego wypowiedź zarejestrowana została w filmie dokumentalnym Trzech kumpli w reżyserii Anny Ferens i Ewy Stankiewicz z 2008 roku. Zmarł 21 sierpnia 2008 roku w Warszawie. Został pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera A16-7-27)Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Odznaczenia (wybrane) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy (dwukrotnie) Złota Odznaka Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego Odznaka „Zasłużony dla Ziemi Kieleckiej” Order Tudora Vladimirescu I klasy (Rumunia, 1988)Rumuński order dla Ambasadora PRL, "Trybuna Ludu", nr 144, 22 czerwca 1988, s. 8.
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1232
Linki zewnętrzne Katalog funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa Katalog kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL
Kategoria:Ambasadorowie PRL Kategoria:Ambasadorowie Polski w Rumunii Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Generałowie dywizji Milicji Obywatelskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Grajewie Kategoria:Ludzie związani z Kielcami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Miejskich PZPR Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Kielcach Kategoria:Szefowie Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Czerwca 1976 (strona rządowa) Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2008