George Crabbe (ur. 24 grudnia 1754 w Aldeburgh, zm. 3 lutego 1832 w Trowbridge) – angielski poeta i przyrodnik, prekursor romantyzmu zaliczany do tzw. "poetów wyobraźni przeklętej"Wł. Szturc, O obrotach sfer romantycznych, Kraków 1996, str.193. Ceniony jako autor "świętej księgi wizji opiumicznych"New poems by G. Crabbe. Ed. A. Pollard. Liverpool UP 1960 The World of Dream będącej poetyckim zapisem rzeczywistych doświadczeń autora z opium.
Twórczość Poezja Crabbe’a od zawsze istniała na marginesie twórczości Byrona, Shelleya czy Keatsa, uznanie zdobywając dopiero w latach 60, wśród anarchistycznie nastawionej młodzieży. Popularność wśród tzw. pokolenia LSD zyskała dzięki oryginalnej koncepcji świata opartej na poznaniu narkotycznym. W poezji Crabbe’a narkotyki i substancje psychotropowe (poeta zażywał je jako lek) są łącznikiem między ziemią a piekłem, który jawi się jako groteskowy jarmark prawdy i fałszu ludzkiej egzystencji, maski i prawdziwej osobowości. Świat poetycki Crabbe’a jest obszarem niepoznawalnym, złożonym z systemu "falszywych luster", ginącym w "podwójnych dnach" i "chmurach dymu".
Przypisy
Kategoria:Angielscy poeci romantyzmu Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Zmarli w 1832