thumb|Dog niemiecki – arlekin Dog (z – pies) – rasa psów obronnych z grupy molosów, charakteryzująca się dużym wzrostem, krótką, gładką sierścią o różnym umaszczeniu oraz tępo zakończoną kufą z silnymi szczękami. Główną rolą tych psów była walka z dzikimi zwierzętami oraz ochrona karawan i stad bydła. Z czasem zaczęto ich używać jako psów myśliwskich i bojowych. Obecnie pełnią zazwyczaj rolę psów rodzinnych i do towarzystwa. .
Psy w typie doga o masywnej budowie (szeroka klatka piersiowa, mocne kończyny, duża głowa z krótkim, szerokim pyskiem), pochodzące od starych ras psów bojowych nazywane są mastifami.
Rys historyczny Pochodzenie współczesnych dogów jest związane z psami, które przywędrowały do Europy z Azji. Protoplastą tego typu psów miałby być mastif tybetański, jednak dawniej były to najczęściej psy w typie pasterskim. Strebel podkreśla, że całkiem prawdopodobna teoria pochodzenia doga, wiąże się z występowaniem w Europie Środkowej i Północnej cięższej formy wilka, tak więc dogi mogły wyewoluować z psów europejskich. Według starożytnych źródeł na jakie powołuje się Rāber do Brytanii psy bojowe w typie doga trafiły dzięki Galom, Cymbrom oraz Teutonom. Do Germanii przywędrowały wraz z rzymskimi legionami.
W rejonach Europy Południowej funkcjonowało określenie alano lub alant i miało oznaczać doga, który został sprowadzony na te obszary przez plemię Alanów.
Zasadnicze cechy anatomiczne dogów tj. skrócenie części twarzowej czaszki przypisuje się procesowi domestykacji psa. Brinkmann analizował wykopaliska w Danii i Norwegii z okresu wczesnego neolitu, które dotyczyły szczątków szkieletowych psów o zredukowanej i wygiętej żuchwie. Te odkrycia, przypisał występującym w ówczesnych czasach formom psów dogowatych.
Ogólna charakterystyka thumb|Dog z Bordeaux Cechami charakterystycznymi dogów są: masywna budowa ciała, duży wzrost (wysokość w kłębie), krótka i gładka sierść, szeroka czaszka, wyraźnie zaznaczony stop, tępo zakończona kufa z mocnymi szczękami, powszechnie występujące fafle oraz luźniejsze partie skóry, które układają się w rejonie głowy i gardła w fałdy.
Współcześnie istnieje problem hodowlany polegający na ogólnej tendencji skracania trzewioczaszki nawet w miotach pochodzących od normalnej budowy rodziców.
Klasyfikacja W klasyfikacji FCI rasy w typie doga zostały zaliczone do grupy II, sekcja 2 – Molosy typu mastifa.
Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, psy w typie doga należą do grupy psów pracujących.
Przykładowe rasy Niektóre rasy psa w typie doga, z wyłączeniem mastifów: dog argentyński, dog z Bordeaux, dog kanaryjski, dog niemiecki, dog z Majorki.
Rasy mastifów zestawiono w odrębnym artykule.
Przypisy Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
Bibliografia
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003 Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999
Kategoria:Psy pracujące