thumb|Dog niemiecki – arlekin Dog (z – pies) – rasa psów obronnych z grupy molosów, charakteryzująca się dużym wzrostem, krótką, gładką sierścią o różnym umaszczeniu oraz tępo zakończoną kufą z silnymi szczękami. Główną rolą tych psów była walka z dzikimi zwierzętami oraz ochrona karawan i stad bydła. Z czasem zaczęto ich używać jako psów myśliwskich i bojowych. Obecnie pełnią zazwyczaj rolę psów rodzinnych i do towarzystwa. .
Psy w typie doga o masywnej budowie (szeroka klatka piersiowa, mocne kończyny, duża głowa z krótkim, szerokim pyskiem), pochodzące od starych ras psów bojowych nazywane są mastifami.
Rys historyczny Pochodzenie współczesnych dogów jest związane z psami, które przywędrowały do Europy z Azji. Protoplastą tego typu psów miałby być mastif tybetański, jednak dawniej były to najczęściej psy w typie pasterskim. Strebel podkreśla, że całkiem prawdopodobna teoria pochodzenia doga, wiąże się z występowaniem w Europie Środkowej i Północnej cięższej formy wilka, tak więc dogi mogły wyewoluować z psów europejskich. Według starożytnych źródeł na jakie powołuje się Rāber do Brytanii psy bojowe w typie doga trafiły dzięki Galom, Cymbrom oraz Teutonom.