Opłata targowa – fakultatywna danina publiczna pobierana od podmiotów dokonujących sprzedaży na targowiskach.
Opłacie podlega sprzedaż na targowiskach i wszelkich innych miejscach, w których jest prowadzona sprzedaż z wyłączeniem sprzedaży w budynkach lub w ich częściach. Opłata może zostać wprowadzona przez radę gminy. Opłatę pobiera się niezależnie od należności pobieranych za korzystanie z targowiska oraz usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. Dla opłaty targowej nie ma znaczenia forma własności terenu, na którym prowadzona jest sprzedaż. Z opłaty targowej zwolnieni są podatnicy podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach. Gminy mogą dowolnie ustalać sposób naliczania opłaty targowej (np. w zależności od wielkości stoiska, rodzaju sprzedawanego towaru, dnia tygodnia, pory roku itp.) oraz dowolnie zawężać krąg podatników podlegających opłacie targowej. Wysokość opłat ustala właściwa miejscowo rada gminy z uwzględnieniem maksymalnej stawki dziennej, corocznie ustalanej przez Ministra Finansów. Maksymalna stawka na rok 2019 – 778,20 zł dziennie ().
Zagadnienia opłaty targowej reguluje Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z późniejszymi zmianami ().
Bibliografia
Andrzej Gomułowicz, prof. Jerzy Małecki, Polskie prawo finansowe, LexisNexis, 2006, .
targowa Kategoria:Handel