Wyspa kochających lemurów – zbiór dwudziestu ośmiu esejów podróżniczych autorstwa polskiego pisarza-podróżnika Arkadego Fiedlera wydany w 1957 roku i zilustrowany zdjęciami autora.
Treść W książce autor opisuje życie, relacje społeczne i kulturę rdzennych mieszkańców Madagaskaru – Malgaszów – oraz wpływu ekonomicznego i społecznego napływowej białej ludności europejskiej w XIX i XX wieku. Wśród licznych opisów rodzimej fauny na pierwszy plan wybija się ciepła, serdeczna relacja autora z lemurami trzymanymi w charakterze zwierząt udomowionych. Autor prezentuje pierwotne plemiona malgaskie z europejskiego punktu widzenia jako pełne niejasnych zabobonów (fadi), które czynią życie i śmierć członków wspólnoty bardzo nieprzewidywalnymi. Inną przedstawianą obserwacją jest specyficzny rytm pracy, a raczej częstego wypoczynku (mipetraka), który był nie do zwalczenia przez kolonizatorów próbujących zmotywować ludność do cięższej pracy.
Eseje zostały opublikowane po raz pierwszy w 1957 roku. Książka została przetłumaczona i wydana w języku serbochorwackim. Zbiór doczekał się też polskich wznowień.
Zawartość Na zbiór składa się 28 esejów: Niepokojące uśmiechy Wyspa, która wabi Fale od wschodu Czerwona stolica Strach tropikalny Fadi Rova, królewski gród Tragiczny kochanek królowej Madagaskaru Pogańskie chrześcijaństwo Ksiądz Jan Beyzym Lateryt, różowe przekleństwo Płodny Madagaskar Rafia była piękna Polacy na Madagaskarze Bark – zwycięzca Wari, lemur kochający Bose nogi tańczą przeciw kawie Malgaski mrok Naszemu vazasze zleciał kask, eee! Nocne tańce Jadanikumba Kawa, urocza awanturnica Arabika, liberika Mipetraka Gonili dziewczyn Boski, zły voay Świętość i strzelba Bokombolo był szary
Przypisy
Kategoria:Polskie eseje Kategoria:Twórczość Arkadego Fiedlera Kategoria:Utwory literackie z 1957 Kategoria:Zbiory utworów literackich