Rosmerta – w mitologii celtyckiej bogini dóbr i obfitości, występująca w postaci matki karmicielki, szafarki darówJej imię oznacza „wielka szafarka” (Miranda Jane Green: Mity celtyckie. Warszawa: Prószyński, 2001, s. 48, )..
Na ogół uznawana za małżonkę boga płodności i śmierci Smertulusa lub Smertosa (Smertriosa)Bogowie, demony, herosi. Leksykon. Kraków: Znak, 1996, s. 333, 349, ; Jerzy Gąssowski: Mitologia Celtów. Wyd. 3. Warszawa: WAiF, 1987, s. 57, .. W synkretyzmie północno-wschodniej Galii występowała później jako towarzyszka Merkurego.
Także w Brytanii włączona do rzymsko-brytańskiego kultu tego boga, gdzie wśród atrybutów przejęła jego kaduceusz, zachowując swój symbol obfitości (róg lub kosz owoców albo wiadro bądź kadź darów)John i Caitlín Matthews: Mitologia Wysp Brytyjskich. Poznań: Rebis, 1997, s. 177, .. Funkcję takiego naczynia wyjaśnia się jako prawdopodobnie symbolizującego regenerację, podobnie jak tzw. kocioł odnowy w mitologii irlandzko-walijskiejMiranda Jane Green: Mity celtyckie, dz. cyt., s. 48..
W mitologii galijskiej uważana za jedną z postaci (hipostaz) EponyBogowie, demony, herosi. Leksykon, dz. cyt., s. 333.. Dla obu poświadczony jest kult na terytorium celto-germańskich TrewerówT.G.E. Powell: Celtowie. Warszawa: RTW, 1999, s. 159, ..
Jej teonim ma pochodzić od celtyckiego smer („przypominać”, „przewidywać”), być może o genezie pokrewnej greckim pojęciom meros i moira (los, przeznaczenie). Natomiast rdzeń smert nasuwa skojarzenie ze słowiańskim słowem oznaczającym „śmierć” i wyrażałby cechę tego bóstwa nieuwidocznioną w symbolice Epony. O jej popularności świadczy częstotliwość występowania imienia w inskrypcjach z obszaru cywilizacji celtyckiejJerzy Gąssowski: Mitologia Celtów, dz. cyt., s. 56-57.. W sztuce sakralnej przedstawiana w długiej szacie, często z rogiem obfitości, niekiedy z innymi atrybutami (trzos/sakiewka, czara, podwójny topór, wąż).
Przypisy
Kategoria:Celtyckie boginie Kategoria:Bóstwa płodności Kategoria:Bóstwa śmierci