Angina Ludwiga, ropowica dna jamy ustnej (łac. angina Ludovici lub phlegmone fundi oris, ang. Ludwig's angina) – zapalenie ropowicze tkanek miękkich dna jamy ustnej o ciężkim przebiegu. Może być ona powikłaniem wielu procesów patologicznych toczących się w jamie ustnej i gardle. Jednostkę chorobową opisał jako pierwszy niemiecki lekarz Wilhelm Frederick von Ludwig w 1836 roku.
Etiologia Choroba zwykle dotyczy dzieci, ale może też występować u dorosłych. Wywołują ją bakterie Gram (-), beztlenowce a także bakterie, fizjologicznie występujące jako flora jamy ustnej. Nie wyklucza się też etiologii grzybiczej.
Przyczyny uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, języka jako powikłanie po ekstrakcji zęba urazy żuchwy lub dna jamy ustnej zakażenie przywierzchołkowe zęba próchnica zębów ciała obce wbite w mięśnie języka stany zapalne ślinianki podjęzykowej i/lub podżuchwowej stany zapalne migdałków podniebiennych i migdałka językowego
Objawy zwykle początek jest nagły ze wzrostem temperatury i dreszczami bóle głowy trudności i bolesność podczas mówienia dysfagia ślinotok odynofagia szczękościsk narastająca duszność zwykle przy dużym obrzęku tkanek miękkich oraz języka, które zmniejszają przepływ powietrza W badaniu ORL stwierdza się: twardy obrzęk dna jamy ustnej skóra okolicy podbródkowej jest napięta, zaczerwieniona i tkliwa wypchnięcie języka ku przodowi i ku górze postępujące zaburzenia ruchomości języka
Przebieg Zakażenie niezmiernie rzadko przybiera postać ograniczoną z wytworzeniem ropnia podbródkowego lub podjęzykowego. Najczęściej jest to rozlana ropowica, przebiegająca zawsze obustronnie. Zapalenie w przebiegu anginy Ludwiga może się szerzyć do przestrzeni przygardłowej i tkanek głębokich szyi otaczających tętnicę szyjną wewnętrzną powodując powstanie tzw. zakażonych tętniaków (aneurysmata mycotica), które mogą pękać z następowym krwotokiem. Proces zapalny może szerzyć się także do innych przestrzeni twarzoczaszki (dawniej zwana trzewioczaszką) oraz do śródpiersia.
Diagnostyka różnicowa Obrzęk tkanek miękkich dna jamy ustnej wymaga wykluczenia: promienicy, gruźlicy i nowotworu rozwijającego się w tym obszarze.
Leczenie Leczenie ropowicy dna jamy ustnej jest zawsze wskazaniem do hospitalizacji, która obejmuje: nacięcie i drenaż zakażonych tkanek od strony podbródka antybiotykoterapia dożylna obejmująca penicyliny i metronidazol zabezpieczenia dróg oddechowych – angina Ludwiga może wymagać wykonania intubacji i tracheotomii żywienie pozajelitowe odpowiednie nawodnienie chorego.
Rokowanie Przy odpowiednio wczesnym rozpoczęciu intensywnego leczenia, w tym możliwości drenażu – pomyślne. W przypadku szerzenia się ropowicy do tkanek głębokich twarzoczaszki, szyi czy śródpiersia rokowanie jest niepewne.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
typowy obraz anginy Ludwiga: widoczny drenaż zakażonych przestrzeni (3 dreny w przestrzeni podbródkowej), oraz wykonana tracheotomia
Kategoria:Otorynolaryngologia Kategoria:Choroby bakteryjne