Angina Ludwiga, ropowica dna jamy ustnej (łac. angina Ludovici lub phlegmone fundi oris, ang. Ludwig's angina) – zapalenie ropowicze tkanek miękkich dna jamy ustnej o ciężkim przebiegu. Może być ona powikłaniem wielu procesów patologicznych toczących się w jamie ustnej i gardle. Jednostkę chorobową opisał jako pierwszy niemiecki lekarz Wilhelm Frederick von Ludwig w 1836 roku.
Etiologia Choroba zwykle dotyczy dzieci, ale może też występować u dorosłych. Wywołują ją bakterie Gram (-), beztlenowce a także bakterie, fizjologicznie występujące jako flora jamy ustnej. Nie wyklucza się też etiologii grzybiczej.
Przyczyny uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, języka jako powikłanie po ekstrakcji zęba urazy żuchwy lub dna jamy ustnej zakażenie przywierzchołkowe zęba próchnica zębów ciała obce wbite w mięśnie języka stany zapalne ślinianki podjęzykowej i/lub podżuchwowej stany zapalne migdałków podniebiennych i migdałka językowego