Ludwik III Wittelsbach (ur. 23 stycznia 1378, zm. 30 grudnia 1436 Heidelberg) – elektor Palatynatu Reńskiego.
Syn króla Niemiec Ruprechta i Elżbiety Hohenzollern. Po śmierci Ruprechta tereny Palatynatu zostały podzielone pomiędzy jego czterech synów. Ludwik, jako najstarszy syn, otrzymał największą część z siedzibą w Heidelbergu oraz tytuł Elektora Rzeszy. Zrezygnował ze starań o koronę królewską. Brał udział w soborze w Konstancji.
15 sierpnia 1401 roku ożenił się z Blanką Lancaster (1393-1409), córką króla Anglii Henryka IV i Marii de Bohun. Mieli jednego syna Ruprechta (1406-1426). Po jego śmierci Ludwik udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Wrócił z niej ciężko chory i niezdolny do sprawowania władzy. W związku z tym faktyczne rządy w Palatynacie i opiekę nad dziećmi Ludwika objął jego brat Otto.
30 listopada 1417 roku Ludwik ożenił się ponownie z Matyldą Sabaudzką (1390-1438), mieli pięcioro dzieci: Matyldę (1419-1482) – od 1436 roku żonę hrabiego Ludwika Wirtemberskiego, od 1452 roku żonę arcyksięcia Albrechta VI Habsburga (1418-1463). Ludwika (1424-1449) – elektora Palatynatu Fryderyka (1425-1476) – elektora Palatynatu Ruprechta (1427-1480) – arcybiskupa Kolonii Małgorzatę (ok. 1428-1466) – zakonnica w klasztorze w Liebenau.
Kategoria:Uczestnicy soboru w Konstancji Kategoria:Wittelsbachowie Kategoria:Władcy Palatynatu Kategoria:Urodzeni w 1378 Kategoria:Zmarli w 1436