thumb|Giorgio Napolitano i Martin Schulz (2014) Martin Schulz (ur. 20 grudnia 1955 w Hehlrath) – niemiecki polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego IV, V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 2004–2012 oraz w 2014 przewodniczący frakcji socjalistów w Parlamencie Europejskim, w latach 2012–2014 oraz 2014–2017 przewodniczący Parlamentu Europejskiego, w latach 2017–2018 przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), przewodniczący Fundacji im. Friedricha Eberta.

Życiorys Martin Schulz urodził się w 1955 w miejscowości Hehlrath (przekształconej później w dzielnicę Eschweiler) jako najmłodsze z pięciorga dzieci Alberta i Clary Schulzów. W latach 1966–1974 uczył się w szkole średniej Heilig-Geist-Gymnasium w Würselen. W 1974 przerwał naukę w szkole z tzw. małą maturą (mittlere Reife), gdyż dwukrotnie nie zdał jedenastej klasy. W tym czasie planował zawodową karierę piłkarską, jednak na skutek kontuzji plany te nie mogły zostać zrealizowane; Martin Schulz wpadł w alkoholizm i depresję. Ostatecznie po rocznej przerwie kontynuował naukę w latach 1975–1977, zdobywając wykształcenie w zawodzie księgarza. W latach 1977–1982 współpracował z różnymi księgarniami i domami wydawniczymi. Od 1982 do 1994 był właścicielem księgarni w Würselen.

W 1984 został radnym miejscowości Würselen w Nadrenii Północnej-Westfalii, następnie w latach 1987–1998 sprawował urząd burmistrza.

Działalność polityczna obejmowała kolejne szczeble władz w ramach Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W 1974 przystąpił do młodzieżowej organizacji socjaldemokratycznej „Jusos”. W latach 1991–1999 był członkiem rady partyjnej SPD. W 1995 wszedł w skład zarządu okręgowego w Mittelrhein, w następnym roku wybrano go na przewodniczącego władz partii w Akwizgranie. W 1999 został członkiem zarządu krajowego partii.

W 1994 po raz pierwszy został wybrany w skład Parlamentu Europejskiego. W kolejnych wyborach (1999, 2004, 2009 i 2014) z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Zajmował stanowisko koordynatora podkomisji do spraw obrony praw człowieka (DROI) w grupie PES w latach 1994–1996. Następnie pełnił podobną funkcję w Komisji ds. Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) w latach 1996–2000. W latach 2000–2004 był przewodniczącym grupy parlamentarnej socjaldemokratów niemieckich. Od 2002 był pierwszym wiceprzewodniczącym parlamentarnej grupy socjalistów, by w 2004 zostać jej przewodniczącym w okresie VI kadencji.

2 lipca 2003, dzień po objęciu prezydencji w UE przez Włochy, Martin Schulz publicznie skrytykował włoskiego premiera Silvia Berlusconiego. Ten z kolei stwierdził, że niemiecki europoseł mógłby zagrać rolę kapo, później tłumacząc to nawiązaniem do komediowego serialu wojennego Hogan’s Heroes i postaci mało rozgarniętego sierżanta.

Po wyborach z 2009 został przewodniczącym frakcji Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów. W ramach porozumienia między grupami chadecką i socjalistyczną Martin Schulz 17 stycznia 2012 zastąpił Jerzego Buzka na stanowisku przewodniczącego Europarlamentu VII kadencji.

1 marca 2014 Martin Schulz został oficjalnym kandydatem Partii Europejskich Socjalistów na nowego przewodniczącego Komisji Europejskiej.

18 czerwca 2014 został wybrany na przewodniczącego grupy socjalistów i demokratów w VIII kadencji PE, wobec czego na niespełna dwa tygodnie przed końcem VII kadencji zrezygnował z funkcji przewodniczącego Europarlamentu. 1 lipca 2014 został ponownie wybrany na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego (VIII kadencji). Pełnił tę funkcję do 17 stycznia 2017, kiedy to w połowie kadencji na czele PE stanął Antonio Tajani. W styczniu 2017 ogłoszono go kandydatem SPD na kanclerza Niemiec w wyborach parlamentarnych w 2017. 29 stycznia jego kandydaturę zatwierdził zarząd partii, nominując go również na przewodniczącego SPD. 10 lutego Martin Schulz złożył mandat eurodeputowanego, a 19 marca 2017 oficjalnie przejął przywództwo w partii w miejsce Sigmara Gabriela.

Wybory parlamentarne zakończyły się porażką socjaldemokratów, którzy ponownie ulegli chadekom. Martin Schulz uzyskał jeden z mandatów poselskich, które przypadły jego ugrupowaniu. Socjaldemokraci pod jego przywództwem ostatecznie przystąpili do rozmów koalicyjnych z CDU/CSU, zakończonych podpisaniem wstępnego porozumienia. 13 lutego 2018, wkrótce po jego ogłoszeniu, Martin Schulz ustąpił z funkcji przewodniczącego partii.

W 2021 nie kandydował w wyborach federalnych. Wcześniej (w 2020) został przewodniczącym Fundacji im. Friedricha Eberta.

Odznaczenia i wyróżnienia Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2006) Krzyż Wielki II klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2016) Wielka Złota Odznaka Honorowa z Gwiazdą za Zasługi dla Republiki Austrii (2008) Oficer Legii Honorowej (Francja, 2010) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2012) Order Podwójnego Białego Krzyża II klasy (Słowacja, 2014) Wielka Gwiazda Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii (2015) Krzyż Wielki Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna, 2016) Krzyż Wielki Orderu Wolności (Portugalia, 2017)

Nagrody i wyróżnienia Doktor honoris causa Kaliningradzkiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego (2009), SNSPA w Bukareszcie (2012), Uniwersytetu Bilgi w Stambule (2012) oraz Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie (2014).

W 2015 otrzymał Nagrodę Karola Wielkiego.

Życie prywatne Martin Schulz jest żonaty, ma syna i córkę. Jego żona urodziła się w Polsce, jako małe dziecko wyjechała z rodzicami do Niemiec.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji Kategoria:Niemieccy samorządowcy Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Podwójnego Białego Krzyża Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Wolności (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Laureaci Międzynarodowej Nagrody Karola Wielkiego Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Rosji Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Izraelu Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Turcji Kategoria:Niemieccy księgarze Kategoria:Urodzeni w 1955