thumb| El Choclo – jedno z najsłynniejszych tang argentyńskich, skomponowane przez młodego, nieznanego wówczas kompozytora Ángela Villoldo w 1905 roku.
Historia utworu Historia El Choclo związana jest z ekskluzywną restauracją Ristorane Americano, w której publiczność z wyższych sfer spotykała się, by słuchać znanego wówczas pianisty Jose Luisa Roncallo, grającego w towarzystwie klasycznej orkiestry. Młody, nieznany nikomu kompozytor Ángel Villoldo, pokazał skomponowane przez siebie nuty tanga pianiście, który początkowo niechętny, ostatecznie zdecydował się na jego publiczną prezentację. Dla tanga kompozytor zaproponował nazwę El Choclo (co w swobodnym przekładzie oznacza kolbę kukurydzy). Istnieje również anglojęzyczny tytuł The kiss of fire (Pocałunek ognia), pochodzący z jednego z amerykańskich plagiatów utworu. Prawykonanie, pod kierunkiem Jose Luisa Roncallo, odbyło się w restauracji Ristorane Americano w Buenos Aires, pod koniec 1905 roku.
Charakter utworu "El Choclo" jest typowym tangiem argentyńskim. Wykonywanym zazwyczaj z zastosowaniem ostrego, synkopowanego rytmu. Słowa do muzyki napisał sam kompozytor. Jednak były one kilkakrotnie modyfikowane, a nawet zmieniane przez kilku autorów.
Tekst utworu Istnieje kilka wersji słów do tanga El Choclo. Jedna z nich jest tekstem oryginalnym napisanym przez kompozytora w 1903 roku. Tekst ten jednak nie zdobył większej popularności i często zastępowany był tekstami innych autorów.
Tekst oryginalny Ángela Villoldo De un grano nace la planta que más tarde nos da el choclo por eso de la garganta dijo que estaba humilloso. Y yo como no soy otro más que un tanguero de fama murmuro con alborozo está muy de la banana. Hay choclos que tienen las espigas de oro que son las que adoro con tierna pasión, cuando trabajando llenito de abrojos estoy con rastrojos como humilde peón. De lavada enrubia en largas quedejas contemplo parejas si es como crecer, con esos bigotes que la tierra virgen al noble paisano le suele ofrecer. A veces el choclo asa en los fogones calma las pasiones y dichas de amor, cuando algún paisano lo está cocinando y otro está cebando un buen cimarrón. Luego que la humita está preparada, bajo la enramada se oye un pericón, y junto al alero, de un rancho deshecho surge de algún pecho la alegre canción.
Tekst Juana Carlosa Marambio Catán Vieja milonga que en mi horas de tristeza, traes a mi mente tu recuerdo cariñoso y encadenandome a tus notas dulcemente, siento que el alma se me encoje poco a poco. Hoy que los años han blanqueado ya mis sienes, tango querido, viejo tango que me embarga, con la cadencia de su musica sentida, recuerdo aquella epoca, tan linda que se fue.
Tekst Enrique Santosa Discépolo Con este tango que es burlón y compadrito se ató dos alas la ambición de mi suburbio; con este tango nació el tango, y como un grito salió del sórdido barrial buscando el cielo; conjuro extraño de un amor hecho cadencia que abrió caminos sin más ley que la esperanza, mezcla de rabia, de dolor, de fe, de ausencia llorando en la inocencia de un ritmo juguetón. Por tu milagro de notas agoreras nacieron, sin pensarlo, las paicas y las grelas, luna de charcos, canyengue en las caderas y un ansia fiera en la manera de querer... Al evocarte, tango querido, siento que tiemblan las baldosas de un bailongo y oigo el rezongo de mi pasado... Hoy, que no tengo más a mi madre, siento que llega en punta 'e pie para besarme cuando tu canto nace al son de un bandoneón. Carancanfunfa se hizo al mar con tu bandera y en un pernó mezcló a París con Puente Alsina. Triste compadre del gavión y de la mina y hasta comadre del bacán y la pebeta. Por vos shusheta, cana, reo y mishiadura se hicieron voces al nacer con tu destino... Misa de faldas, querosén, tajo y cuchillo, que ardió en los conventillos y ardió en mi corazón.
Zobacz też Pocałunek ognia
Linki zewnętrzne El Choclo
Kategoria:Tanga