142 Zwienigorodzki pułk piechoty (ros. 142-й пехотный Звенигородский полк) – oddział piechoty Armii Imperium Rosyjskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne 16 sierpnia 1806 z jednej grenadierskiej i trzech muszkieterskich rot Sielenginskiego pułku muszkieterów został sformowany Jakucki pułk muszkieterów, w składzie trzech batalionów. 22 lutego 1811 oddział został przemianowany na Jakucki pułk piechoty. 28 stycznia 1833 w skład pułku zostały włączone: I i III batalion Kozłowskiego pułku piechoty oraz II batalion 35 pułku strzelców (jegrów). Od tego czasu pułk liczył sześć batalionów. 13 października 1863 Jakucki rezerwowy pułk piechoty został przeformowany w Zwienigorodzki pułk piechoty. 25 marca 1864 pułk otrzymał numer „142”. Do 1914 oddział stacjonował w mieście Orzeł. Żołnierze pułku na kołnierzu szynela nosili niebieskie patki.
W 1914 pułk wchodził w skład I Brygady 36 Dywizji Piechoty (13 Korpus Armijny). W lipcu 1914, na bazie zalążków wydzielonych z pułku, w ramach 2 fali mobilizacyjnej, sformowany został rezerwowy 290 pułk piechoty. 142 pułk piechoty rozformowany został w 1918.
W 1909 w pułku pełnił służbę ppłk Witold Otocki-Dołęga.
Dowódcy pułku płk Buczinskij płk Aleksander Wasiljewicz Szeriemietow płk Paweł Andriejewicz Nikitin płk Gieorgij Nikołajewicz Wienieckij
Przypisy
Bibliografia Raspisanije suchoputnych wojsk 1836-1914, Petersburg 1914. Wiesław Caban, Służba rekrutów Królestwa Polskiego w armii carskiej w latach 1831-1873, Warszawa 2001, . A. A. Kersnowski, Istorija russkoj armii, Moskwa 1994.
Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko w Orle Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty utworzone w 1806 Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918