Leon Konrad Gliński (ur. 13 lutego 1870 w Gorzkowicach, zm. 7 lipca 1918 w Krakowie) – polski lekarz patolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor klasycznego opisu zmian patologicznych w niedoczynności przysadki (choroba Glińskiego–Simmondsa).Skoczylas Michał M. Historia medycyny a potencjał turystyczny Nadpilicza Środkowego. W: red. Magowska Anita, Pękacka-Falkowska Katarzyna, Owecki Michał. Wybrane problemy historii medycyny. W kręgu epistemologii i praktyki. Poznań: Wydawnictwo Kontekst, 2020, s. 53-75. , treść on-line
Życiorys Ukończył III Gimnazjum w Warszawie, następnie wstąpił na Uniwersytet Warszawski. Zagrożony aresztowaniem opuścił Królestwo Polskie i udał się do Krakowa, gdzie od 1893 kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas studiów wydał skrypt do nauki histologii na podstawie wykładów Napoleona Cybulskiego i podręczników zagranicznych. Jeszcze na studiach był asystentem wolontariuszem w zakładzie anatomii patologicznej Tadeusza Browicza. 16 lipca 1897 otrzymał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. W 1899 został etatowym asystentem. W 1905 roku habilitował się i został docentem prywatnym anatomii patologicznej. Przyznano mu stypendium na wyjazd za granicę do Paryża, gdzie uczył się bakteriologii. W 1909 mianowany profesorem nadzwyczajnym, musiał się jednak utrzymywać z etatu drugiego asystenta. Nie mógł mieć wykładów dla studentów, gdyż cały kurs wykładał Browicz. Od 1913 roku otrzymywał pensję ad personam. 24 grudnia 1917 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Podczas I wojny światowej powołany do służby wojskowej w garnizonowym szpitalu w Krakowie.
W latach 1911–1913 opisał zmiany patologiczne w przysadce mózgowej pozostające w związku z ciążą i połogiem. Prace te ukazały się w języku polskim i niemieckim, na rok przed publikacjami Morrisa Simmondsa, uznawanego za odkrywcę charłactwa przysadkowego (zespołu Glińskiego-Simmondsa). W 1918 roku zaproponowano mu katedrę anatomopatologii w Warszawie. Przeprowadzając sekcję 29 czerwca w szpitalu wojskowym zasłabł, jak się okazało – zachorował na hiszpankę. Niecały miesiąc później zmarłPiotr Szarejko: Słownik lekarzy polskich XIX wieku. Tom 3, Wydawnictwo Naukowe Semper 1995 s. 204-206. Pochowany jest na cmentarzu Rakowickim (pas 1, rząd płn).
Był autorem 32 prac naukowych.
Prace O polipowatych nowotworach mięszanych przełyku. Przegląd Lekarski, 41, 1902 Gliński, Horoszkiewicz. Ueber mikroskopische Vorgänge beim Nabelschnurabfall und deren gerichtsärztliche Bedeutung. Vierteljahrsschrift für gerichtliche Medizin und öffentliches Sanitätswesen 25, 1903 Nabłoniak złośliwy kosmówki (chorioepithelioma malignum) w świetle nowszych badań. Przegląd Lekarski, 44, 1905 O nerwiaku zwojowym (ganglioneuroma) wraz z opisem własnego przypadku. Przegląd Lekarski, 45, 1906 Z kazuistyki zmian anatomo-patologicznych w przysadce mózgowej. Przegląd Lekarski, 52 (1), s. 13-14, 1913 Ueber die Hypophyse im allgemeinen und ihre Veränderungen während der Schwangerschaft. Klin. therap. Wchnschr. 20, ss. 709; 742; 769, 1913
Odznaczenia Kawaler Orderu Franciszka Józefa – Austro-Węgry (1917).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Publikacje Leona Glińskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci III Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Polscy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gorzkowicach