thumb|Obraz wodogłowia normotensyjnego w tomografii komputerowej. Wodogłowie normotensyjne (normociśnieniowe) – postać wodogłowia komunikującego (), przebiegającego z prawidłowym lub lekko zwiększonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego, opisana po raz pierwszy przez Salomóna Hakima w 1965 roku (stąd też alternatywna nazwa – zespół Hakima lub zespół Hakima-Adamsa, od nazwiska Raymonda Delacy′ego Adamsa). Rzadko współwystępuje z chorobą Parkinsona.
Etiologia i epidemiologia Przyczyny zespołu Hakima upatruje się w zaburzeniu wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego, czasami jest on idiopatyczny. Wystąpienie choroby czasem jest poprzedzone urazem głowy lub operacją. Częstość występowania choroby wynosi od 2 do 20 na milion. Jest przyczyną ok. 5% przypadków otępienia.
Objawy Wodogłowie normotensyjne cechuje charakterystyczna triada objawów (tzw. triada Hakima): stopniowo narastające otępienie, zwykle o niewielkim nasileniu i odwracalne zaburzenia chodu o charakterze ataksji, rzadziej niedowład spastyczny nietrzymanie moczu. Nie wszystkie wyżej wymienione objawy muszą wystąpić.
Rozpoznanie pomiar ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego – zwykle wartości określane jako wysokie prawidłowe (155 mmH2O). Poprawa kliniczna po upuszczeniu 30 ml lub więcej płynu (tzw. test Fishera) przemawia za rozpoznaniem i rokuje korzystnie dla późniejszego leczenia przez założenie zastawki komorowo-otrzewnowej tomografia komputerowa głowy: poszerzenie światła komór bez oznak zaników splotu naczyniówkowego MRI głowy – poszerzenie układu komorowego oraz wodociągu mózgu, nasiąkanie wysiółki komór przez płyn widoczny jako zmiana intensywności sygnału wokół komór.
Leczenie Stosuje się leczenie operacyjne – implantację zastawki niskociśnieniowej z wytworzeniem połączenia komorowo-otrzewnowego. Po zabiegu poprawa nadchodzi bardzo szybko. Przypisy
Bibliografia Antoni Prusiński, Neurologia praktyczna (wyd. II). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001,
Linki zewnętrzne eMedicine – Normal Pressure Hydrocephalus
Kategoria:Choroby układu nerwowego