thumb|Obraz wodogłowia normotensyjnego w tomografii komputerowej. Wodogłowie normotensyjne (normociśnieniowe) – postać wodogłowia komunikującego (), przebiegającego z prawidłowym lub lekko zwiększonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego, opisana po raz pierwszy przez Salomóna Hakima w 1965 roku (stąd też alternatywna nazwa – zespół Hakima lub zespół Hakima-Adamsa, od nazwiska Raymonda Delacy′ego Adamsa). Rzadko współwystępuje z chorobą Parkinsona.
Etiologia i epidemiologia Przyczyny zespołu Hakima upatruje się w zaburzeniu wchłaniania płynu mózgowo-rdzeniowego, czasami jest on idiopatyczny. Wystąpienie choroby czasem jest poprzedzone urazem głowy lub operacją. Częstość występowania choroby wynosi od 2 do 20 na milion. Jest przyczyną ok. 5% przypadków otępienia.
Objawy Wodogłowie normotensyjne cechuje charakterystyczna triada objawów (tzw. triada Hakima): stopniowo narastające otępienie, zwykle o niewielkim nasileniu i odwracalne zaburzenia chodu o charakterze ataksji, rzadziej niedowład spastyczny nietrzymanie moczu. Nie wszystkie wyżej wymienione objawy muszą wystąpić.