Léon Blum (ur. 9 kwietnia 1872 w Paryżu, zm. 30 marca 1950 w Jouy-en-Josas) – socjalistyczny polityk francuski, trzykrotny premier Francji w latach 1936–1937, 1938 i 1946–1947, w czasie urzędowania wprowadził reformy społeczne, w tym czterdziestogodzinny tydzień pracyChris Cook, John Stevenson, Leksykon nowożytnej historii Europy 1763–1999, Warszawa 2000, s. 363..
Życiorys Urodził się w należącej do średniej klasy rodzinie żydowskiej. Studiował prawo na Sorbonie.
Polityką zainteresował się na skutek afery Dreyfusa, która wstrząsnęła środowiskiem francuskich Żydów. Wstąpił do francuskiej partii socjalistycznej SFIO. W 1914 przejął jej przywództwo. Stał w opozycji do komunistów. Stanowisko zmienił dopiero po dojściu w Niemczech do władzy Adolfa Hitlera.
Był pierwszym przywódcą partii socjalistycznej w historii Francji, który objął funkcję premiera. Dwukrotnie stał na czele rządu tzw. Frontu Ludowego – w latach: 1936–1937, 1938 oraz na czele Tymczasowego Rządu Republiki (1946–1947), kiedy łączył funkcję głowy państwa i szefa rządu.
Już podczas pierwszej kadencji przeprowadził szereg niemal rewolucyjnych posunięć, wprowadzając m.in. 40-godzinny tydzień pracy, płace minimalne czy płatne dwutygodniowe urlopy wypoczynkowe. W połączeniu z falą strajków, która ogarnęła Francję wiosną i latem 1936, spowodowało to zaniepokojenie wśród części zamożnych mieszkańców Francji o orientacji prawicowej. Dużą popularność w tym środowisku zyskało wówczas hasło: „Lepszy Hitler niż Blum”. Postulowano także przejęcie władzy przez marszałka Philippe’a Pétain, który wsławił się podczas I wojny światowejJerzy Eisler, Philippe Pétain, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław–Warszawa–Kraków 1991, str. 105–106.
W 1940 roku przyczynił się (mimo że sam nie dostał stanowiska w rządzie) do udzielenia wotum zaufania „gabinetowi wojennemu” premiera Paula Reynauda. Po klęsce Francji i utworzeniu rządu Vichy został aresztowany. Był więziony przez Niemców w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie, razem z innymi „prominentnymi” jeńcami Hitlera (wśród nich byli też prezydent Albert Lebrun oraz premierzy Reynaud i Édouard Daladier). W kwietniu 1945 razem ze 140 prominentnymi więźniami, przeznaczonymi do egzekucji, znalazł się w Niederdorf (obecnie Villabassa w prowincji Trydent-Górna Adyga we Włoszech) i tam został wyzwolony przez żołnierzy amerykańskiej 5 Armii.
Po wojnie (już po zaprzestaniu pełnienia funkcji szefa powojennego gabinetu tymczasowego) był ambasadorem w USA i szefem misji francuskiej przy UNESCO.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Francuscy ministrowie finansów Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Francuscy socjaliści Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Francuscy Żydzi ocalali z Zagłady