Homo faber (z łac. dosłownie „człowiek zręczny, rzemieślnik”, także „człowiek wytwórca”) – pojęcie z antropologii kulturowej i antropologii filozoficznej oznaczające człowieka ujmowanego przede wszystkim jako wytwórcę, twórcę i człowieka pracy. Przeciwstawiany lub zestawiany jest z homo ludens – człowiekiem zabawy – oraz z deus faber – Bogiem twórcą.
Znaczenie W ujęciu kulturowym pojęcie odnosi się do człowieka, którego aktywność wiąże się z techniką, wytwarzaniem narzędzi i przekształcaniem otoczenia. W literaturze termin ten łączony jest z obrazem „człowieka technicznego”, dla którego technika staje się sposobem działania oraz czynnikiem kształtującym kulturę. Homo faber nie jest więc rozumiany wyłącznie jako twórca narzędzi, ale także jako uczestnik i współtwórca cywilizacji technicznej.
Relacje z innymi pojęciami Johan Huizinga w pracy Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury, wydanej w 1938 roku, wprowadził termin homo ludens jako uzupełnienie wobec homo faber. W przeciwstawieniu do deus faber pojęcie homo faber podkreśla ludzką sprawczość w zakresie wytwarzania i kreacji, odróżnianą od figury Boga Stwórcy.
Przypisy
Kategoria:Zwroty łacińskie Kategoria:Etnologia i antropologia kulturowa