Koncentracja władzy – formalne lub nieformalne skupienie kompetencji władczych przez jeden organ na danym szczeblu organizacji (szczególnie politycznej lub państwowej, ale także innych, np. przedsiębiorstw).
Pod pojęciem koncentracji rozumie się również skupienie procesu decyzyjnego w ręku organów centralnych; przy koncentracji zmniejsza się liczba pośrednich szczebli decyzji (podejmowanie decyzji przesuwa się w górę) i zmniejsza się liczba osób podejmujących decyzje.
Koncentracja łączy się z centralizacją i dotyczy relacji między organami administracji. Nadmierna koncentracja utrudnia zdobywanie informacji o sytuacji w terenie, pozbawia samodzielności i odpowiedzialności niższe instytucje, co w sytuacjach nagłych przy utrudnionej komunikacji powoduje paraliż decyzyjny.
Przy nadmiernej koncentracji, nadrzędna pozycja jednego organu władzy centralnej, jeśli nie jest równoważona przez inne podmioty władzy i nie podlega ich kontroli, zaburza zasadę równowagi systemu politycznego i jest sprzeczna z demokratyczną zasadą podziału władzy politycznej i państwowej.
Bibliografia Danuta Janicka, Ustrój administracji w nowożytnej Europie, Toruń 2002.
Kategoria:Prawo administracyjne Kategoria:Władza