Front Doński () – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytorium ZSRR, działający podczas wojny z Niemcami w czasie II wojny światowej.
Historia Sformowany 28 września 1942 w czasie bitwy stalingradzkiej (częściowo z Frontu Stalingradzkiego. Dowódca gen. por. K. Rokossowski (od 15 stycznia 1943 gen. płk). Rozwinął się na linii: Pawłowsk–Wierchni Mamon–Wiereszenka–Serafimowicz–Kletska–Sirotinska–Samofałowka–Jerzowka, przeciw 3 Armii rumuńskiej, 4 armii włoskiej oraz części niemieckiej Grupy Armii "B". Do 18 listopada prowadził walki obronne. 19–30 listopada wraz z Frontem Południowo-Zachodnim i Stalingradzkim brał udział w okrążeniu 6. Armii niemieckiej pod Stalingradem (obecnie Wołgograd).
Od 10 stycznia do 2 lutego 1943 prowadził operację likwidacji 6 Armii niemieckiej. Po zakończeniu likwidacji 6 Armii przemianowany na Front Centralny.
Skład Frontu 21 Armia 24 Armia 57 Armia 62 Armia 64 Armia 65 Armia 66 Armia 16 Armia Lotnicza.
Przypisy
Bibliografia
Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija, Moskwa 1978,
Kategoria:Front Doński