Oposek nieznany (Marmosa andersoni) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1972 roku amerykański zoolog Ronald H. Pine nadając mu nazwę Marmosa (Stegomarmosa) andersoni. Miejsce typowe to Hacienda Villa Carmen (, na wysokości 600 m n.p.m., Kosñipata, region Cusco, Peru. Holotyp to skóra i czaszka młodego dorosłego samca (sygnatura FMNH 84252, Muzeum Historii Naturalnej w Chicago) odłowiony przez peruwiańskiego ornitologa Celestino Kalinowski.
Badania genetyczne przeprowadzone przez zespół Sergio Solari z Field Museum of Natural History wykazały znaczne różnice pomiędzy Marmosa andersoni a pozostałymi przedstawicielami rodzaju Marmosa i zaproponowano wydzielenie tego gatunku do odrębnego rodzaju Stegomarmosa jednak większość ujęć systematycznych nie uznaje tego podziału uznając takson Stegomarmosa za podrodzaj w obrębie Mormosa. Stegomarmosa jest taksonem siostrzanym w stosunku do Micoureus i Marmosa. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Marmosa: nazwa nadana oposkowi w Brazylii, zgodnie z Sebą, i zaadaptowana w języku francuskim w formie marmose przez Buffona. andersoni: Sydney Anderson, amerykański teriolog, emerytowany kustosz działu ssaków w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej, prezes American Society of Mammalogists w latach 1974–1976.
Zasięg występowania Oposek nieznany występuje endemicznie na terenie południowego Peru, w regionach Cuzco i Pasco.
Opis Gatunek słabo poznany. Długość ciała (bez ogona) 12,4–12,5 cm, długość ogona 17,5–19,3 cm; masa ciała 28–38 g. Jest podobny do myszy. Zamieszkuje górskie lasy. Prowadzi nocny tryb życia. Żywi się owadami, drobnymi kręgowcami, owocami i jajami ptaków.
Zagrożenia i ochrona Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony najpierw (1996) do kategorii CR (krytycznie zagrożony wyginięciem), a w 2008 – z powodu braku dostatecznych informacji – w kategorii DD ( „brak danych”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dydelfowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej