thumb|250px|right|Opactwo Benedyktyńskie w Lubiniu thumb|250px|right|Kolegiata w Głogowie Wojsław Powała (ur. ok. 1060, zm. ok. 1140) – protoplasta rodu Powałów Ogończyków, komes wrocławski, piastun księcia Bolesława Krzywoustego, współzałożyciel kolegiaty głogowskiej, opactwa lubińskiego i benedyktyńskiego klasztoru na Łysej Górze. Był rówieśnikiem Skarbimira. Imię Wojsław w języku staropolskim oznaczało „tego, który zdobywa sławę w wojnach”. „sławnego wojownika”.
Rodzina Wojsław pochodził z rycerskiego rodu Dębno (włoście: Kije, Przyłęk, Konary, Ostrowąs i Otłoczyn)M. Niwiński, Benedyktyni na Łysej Górze, Ziemia, XXIV, 1934, s.283. Posiadał rozległe dobra ziemskie na Mazowszu i Kujawach, jak również w MałopolsceŚliwiński Błażej: Pogranicze kujawsko-pomorskie w XII-XIII wieku : z dziejów Bydgoskiego i Wyszogrodzkiego w latach 1113-1296: Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe: 1988.
Kariera Jako krewny lub powinowaty palatyna SieciechaMPH, ser.nov., II, lib. II, cap. 16, s. 80,82 zostaje piastunem i wychowawcą (łac. nutritor) młodego księcia. Zarządza jednocześnie wydzieloną mu dzielnicą, był komesem wrocławskim, walczy u boku księcia pod Międzyrzeczem, ciężko ranny przechodzi trepanację czaszki, 1099 podczas buntu młodych książąt we Wrocławiu przeciw władzy Sieciecha, staje u boku Bolesława, ale rycerstwo wrocławskie nie ufa mu i odsuwa od niego księcia, 1110 ofiarowuje katedrze krakowskiej dwa komplety szat kapłańskich oraz jeden płaszczMPH I, s. 377; M. Plezia, Księgozbiór katedry krakowskiej wedle inwentarza z r. 1110, [w:] Silva rerum, Kraków 1981, s.16, 22 (inwentarz skarbca katedralnego na Wawelu z 1110 r. zawierał najstarszy znany spis biblioteczny w Polsce; księgozbiór składał się z 47 pozycji, wśród których była najpopularniejsza encyklopedia średniowiecza Etymologie Izydora z Sewilli, obecnego patrona internetu i internautów). 1113 występuje jako stolnik księciaJ. Bieniak, Polska elita polityczna XII wieku, cz. 1 s. 13 [w:] Społeczeństwo Polski średniowiecznej, pod red. S. K. Kuczyńskiego, t. 2, Warszawa 1982, 1120 współfundator, zbudowanej na pamiątkę obrony Głogowa kolegiaty głogowskiejKatalog biskupów wrocławskich, red. głogowska, wyd. W. Kętrzyński, MPH, VI, s. 561, już jako starzec, wraz z księciem Bolesławem i Skarbimirem uposażył opactwo benedyktynów w Lubiniu, zmarł w wieku 80 lat ok. 1140 roku.
Potomkowie Z pierwszej żony Dobromiły, córki Kiełcza, zostawił synów: Janusza i Trojana, drugiej – zmarłej bezpotomnie Dobiechnie córce Kiliana przekazał pewne dobra mazowieckie. Ufundowany z nich kościół pw. Najświętszej Marii Panny na przedmieściach Płocka po późniejszych uzupełniających nadaniach potomków Wojsława dysponował w 1185 r. piętnastoma majątkami ziemskimi. Syn Wojsława Janusz był m.in. zarządcą beneficjum urzędniczego w rejonie Wyszogrodu, natomiast drugi syn Trojan był prokuratorem (zarządcą dóbr książęcych) za czasów Bolesława Kędzierzawego oraz być może był margrabią w rejonie Wizny. Wnukami Wojsława byli m.in. Wojsław Trojanowic i Gedko, biskup płocki. Synami Wojsława Trojanowica byli: Wojsław z Kij i Gedko, podkomorzy krakowski. Ci dwaj ostatni uważani są za protoplastów małopolskiej linii Powałów – Ogończyków
Zobacz też Szlachta w Polsce Benedyktyni
Przypisy
Warto przeczytać Marek Derwich, Benedyktyński klasztor św. Krzyża na Łysej Górze, Warszawa 1992
Linki zewnętrzne
Strona Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej
Kategoria:Komesowie Polski średniowiecznej Kategoria:Ludzie związani z Głogowem (Polska średniowieczna) Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem (Polska średniowieczna) Kategoria:Urzędnicy Polski wczesnopiastowskiej W Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w XII wieku