Tarusa () – miasto w środkowej Rosji, w obwodzie kałuskim u ujścia Tarusy do Oki. Prawa miejskie od 1976 roku. Około 9,7 tys. mieszkańców (2006). Pierwsze wzmianki o miejscowości w latopisie z 1246 roku.
Etymologia nazwy Nazwa pochodzi od nazwy rzeki Tarusa, dopływu Oka. Gostunsky Nikolay. Tarusa - an ancient city on the Oka. Moscow, Nauka Publishing House, 1965. (Гостунский Николай. Таруса - древний город на Оке. Москва, издательство "Наука", 1965 г.). pp. 9–11.
Historia Wiadomo, że Tarusa istniała od 1246 roku. Gostunsky Nikolay. Tarusa - an ancient city on the Oka. Moscow, Nauka Publishing House, 1965. (Гостунский Николай. Таруса - древний город на Оке. Москва, издательство "Наука", 1965 г.). pp. 7–8
W XVI wieku miasto zostało ufortyfikowane wałami i okopami w celu obrony przed Tatarami Krymskimi i Ordą Nogajską. Виктор Михайлович Кашкаров. Конинский удел Тарусского княжества. - «Калужская старина», т. 2, кн. I. Калуга, 1902 (Viktor Mikhailovich Kashkarov. Koninsky appanage of the Tarusa principality. - "Kaluga antiquity", vol. 2, book I. Kaluga, 1902). pp. 584–585
W XVIII wieku Katarzyna II przebudowała Tarusę według ogólnego planu, z ogromnym placem Sobornaya w centrum i pięknym Soborem (kościołem). Z centrum wszystkie ulice Tarusy biegły w regularny sposób. Wspaniały projekt miasta Katarzyny II jest nadal zachowany i widoczny. Иван Бодров. Приокские дали. Москва, Издательство Московский рабочий, 1964 (Ivan Bodrov. Oka Dali. Moscow, Moskovsky Rabochiy Publishing House, 1964). pp. 18–20
Na początku XX wieku Tarusa stała się domem dla rodziny Iwana Cwietajewa - założyciela Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie, jego córki Mariny Cwietajewej - słynnej poetki o tragicznym losie. Słynny rosyjski malarz Wiktor Borysow-Musatow często mieszkał i malował w Tarusie i został tam pochowany. Tarusa zyskała przydomek „rosyjskiego Barbisona nad Oką” i stała się popularnym miejscem dla wielu malarzy, w tym Michaiła Wrubla, Konstantina Korovina, Walentina Sierowa, Nikołaja Krymowa, Lwa Łagorio i Wasilija Polenowa. Marina Tsvetaeva: The Woman, Her World, and Her Poetry (1985). Simon Karlinsky, Cambridge University Press p18 ISBN 9780521275743. pp. 221–225.
Władza radziecka w Tarusie została ustanowiona 27 grudnia 1917 r. W kolejnych latach wszystkie kościoły w mieście zostały zamknięte, a na centralnym placu wzniesiono pomnik Józefa Stalina. Podczas II wojny światowej wojska niemieckie zbliżyły się do Tarusy i zajęły ją w drodze do Moskwy. Miasto zostało zajęte przez Niemców między 24 października a 19 grudnia 1941 r. Następnie miasto zostało odbite przez Armię Czerwoną, która zimą przekroczyła rzekę Okę pod niemieckim ostrzałem i zaatakowała niemieckie twierdze na wyższym brzegu Oki. Pozostałości fortyfikacji miasta i murów miejskich można do dziś zobaczyć w parku społecznościowym w pobliżu katedry Piotra i Pawła. Melnikova Tatyana Petrovna. Tarusa - 101st kilometer. Moscow, Vozvrashchenie Publishing House, 2007. (Мельникова Татьяна Петровна. Таруса - 101й километр. Москва, Издательство «Возвращение», 2007 год) ISBN 978-5-7157-0214-2). pp. 13–14
Przypisy
Kategoria:Miasta w obwodzie kałuskim