Księżniczka Małgorzata, hrabina Snowdon (; ur. 21 sierpnia 1930 w Glamis, zm. 9 lutego 2002 w Londynie) – księżniczka Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z dynastii Windsorów, córka króla Jerzego VI i młodsza siostra królowej Elżbiety II.
Życiorys mały|Małgorzata (w środku) z babką, królową Marią, i siostrą, Elżbietą mały|Księżniczka Małgorzata (1944) mały|Małgorzata (1965) Urodziła się poprzez cięcie cesarskie. Była młodszą córką Alberta, księcia Yorku (późniejszego króla Jerzego VI) i jego żony, Elżbiety Bowes-Lyon. Wychowywała się na dworze królewskim razem ze starszą siostrą, Elżbietą. Z zainteresowaniem zajmowała się jazdą konną, pływaniem, ogrodnictwem i muzyką, od wczesnego dzieciństwa grała na fortepianie.
W 1944 poznała Petera Townsenda, pilota i bohatera bitwy o Anglię. Planowali się pobrać, co wywołało kontrowersje na brytyjskim dworze królewskiej, bo Townsend był rozwodnikiem. 31 października 1955 zrezygnowała ze ślubu za radą arcybiskupa Canterbury, dr Geoffreya Fishera, i wobec groźby utraty praw do tronu. Oświadczyła: Postanowiłam nie wychodzić za mąż za pułkownika lotnictwa Petera Townsenda. Zdaję sobie sprawę, że zrzekając się prawa do tronu mogłabym wziąć ślub cywilny. Pamiętając jednak o naukach kościoła, który głosi, że małżeństwo chrześcijańskie jest nierozerwalne, i mając na uwadze moje obowiązki w stosunku do krajów Wspólnoty Narodów, jestem zmuszona przedłożyć obowiązek nad szczęście osobiste. Powzięłam tę decyzje samodzielnie, a pomoc i poświęcenie (…) Petera Townsenda pozwoliły mi w niej wytrwać. Wydarzenie mocno odbiło się na jej życiu psychicznym. Zaczęła prowadzić imprezowy tryb życia i wdać się w przelotne romanse, m.in. z Billym Wallacem, z którym spontanicznie się zaręczyła, ale niedługo później się rozstała.
Na weselu przyjaciela, Colina Tennanta, w 1956 poznała fotografa Antony’ego Armstronga-Jonesa, za którego wyszła 6 maja 1960 w Opactwie Westminsterskim. Ślub pary był pierwszym w dziejach Windsorów, który transmitowała telewizja; relację z wydarzenia śledziło 300 mln widzów. Małżonkowie po ślubie udali się w podróż poślubną na wyspę Mustique na Karaibach. Mieli dwoje dzieci: Davida (ur. 3 listopada 1961) i Sarę (ur. 1 maja 1964). Prowadzili małżeństwo otwarte, a Małgorzata często wdawała się w niezobowiązujące romanse. Wywołała skandal obyczajowy, rozpoczynając w 1973 przelotny związek z Roderickiem „Roddym” Llewellynem, młodszym o 18 lat artystokratą. W 1978 rozwiodła się z mężem (był to pierwszy od prawie 400 lat rozwód w brytyjskiej rodzinie królewskiej), a trzy lata później zakończyła romans z Llewellynem. Ponadto romansowała z piosenkarzem Mickiem Jaggerem , bliskim przyjacielem męża Anthonym Bartonem i dawnym znajomym, szkockim muzykiem Robinem Douglasem-Homem.
W związku z przynależnością do rodziny królewskiej była patronką lub przewodniczącą wielu instytucji i organizacji, m.in. Rady Towarzystw Kształcenia Dziewcząt, Narodowego i Szkockiego Towarzystwa Ochrony Dzieci przed Przemocą w Rodzinie czy Baletu Królewskiego (1957). Udzielała się charytatywnie. Otrzymała doktorat honoris causa z muzyki Uniwersytetu w Londynie, a także Cambridge i Keele. Pełniła także honorowe funkcje wojskowe, m.in. komandora RAF i dowódcy Korpusu Pielęgniarskiego Armii Królewskiej im. Królowej Aleksandry. Rezydowała w londyńskim Pałacu Kensington.
Uchodziła za osobę słabego zdrowia. Do 1991 nałogowo paliła papierosy i była uzależniona od spożywania alkoholu. Była leczona na alkoholowe zapalenie wątroby, a w 1985 przeszła operację usunięcia części lewego płuca. Na początku 2001 zdiagnozowano u niej udar mózgu, który spowodował częściowy zanik wzroku i niedowład lewej strony ciała. Z tego powodu czasami poruszała się za pomocą wózka inwalidzkiego. Ostatnie publiczne wystąpienie dała w 2001 z okazji 100-lecia ciotki, księżnej Alicji.
Zmarła 9 lutego 2002 o godz. 6:30 czasu lokalnego w King Edward VII’s Hospital Sister Agnes (londyńskim szpitalu króla Edwarda VII) po kolejnym poważnym udarze mózgu. Zgodnie ze swoją wolą została skremowana, a urnę z prochami umieszczono w grobie jej ojca. W następnym miesiącu po jej odejściu zmarła jej matka.
Odznaczenia Imperialny Order Korony Indii (1947) Krzyż Wielki Orderu Królewskiego Wiktorii (1955) Krzyż Wielki Orderu Szpitala św. Jana Jerozolimskiego (1956) Królewski Łańcuch Wiktorii (1990) Order Domu Panującego króla Jerzego V Order Domu Panującego króla Jerzego VI Order Domu Panującego królowej Elżbiety II Krzyż Wielki Orderu Korony (Belgia, 1960) Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia, 1948) Order Skarbu Korony I klasy (Japonia, 1971) Order Lwa, Korony i Tarczy (Królestwo Toro, 1965) Order Lśniącej Gwiazdy Zanzibaru I klasy (1956)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Windsorowie Kategoria:Damy Orderu Korony Indii Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Skarbu Korony Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jana Jerozolimskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu w Cambridge Kategoria:Doktorzy honoris causa Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Pochowani w kaplicy św. Jerzego w Windsorze Kategoria:Zmarli na udar mózgu