Leonas Bistras (ur. 20 października 1890 w Lipawie, zm. 17 października 1971 w Kownie) – litewski dziennikarz, filozof i tłumacz, wielokrotny minister, marszałek sejmu i szef rządu Republiki Litewskiej w latach 1925–1926, lider litewskiej chadecji.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Lipawie w 1911 roku immatrykulował się na uniwersytecie w Genewie – studiował medycynę. Po dwóch latach przeniósł się do Dorpatu. W 1914 roku rozpoczął studia teologiczne w seminarium katolickim w Kownie. W latach I wojny światowej służył jako lekarz w armii rosyjskiej.
W 1921 roku uzyskał stopień doktora filozofii na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, dysertacja dotyczyła dorobku myślowego rosyjskiego filozofa Władimira Sołowjowa.
Po powrocie na Litwę związał się z Uniwersytetem im. Witolda Wielkiego w Kownie, gdzie wykładał teologię i filozofię. W 1919 roku redagował gazetę „Lietuva”, później „Rytas” (1926–1939), współpracował też z pismami „Viltyje” i „Ateitis”. Zajmował się tłumaczeniem papieskich encyklik na język litewski.
Już podczas studiów zaangażował się w działalność polityczną, wstępując w 1910 roku do chrześcijańskiej demokracji (Lietuvių krikščionių demokratų partija). Wybierany z jej listy do Sejmu I i II kadencji, sprawował godność marszałka parlamentu (od listopada 1922 do marca 1923 i od stycznia do sierpnia 1925 roku).
W czerwcu 1923 roku otrzymał tekę ministra oświaty w rządzie Ernestasa Galvanauskasa, funkcję tę zachował również w gabinecie Antanasa Tumėnasa do kwietnia 1925 roku.
25 września zastąpił Vytautasa Petrulisa w roli premiera Litwy, podał się do dymisji po przegranych przez prawicę wyborach w maju 1926 roku. W międzyczasie sprawował również urząd ministra obrony i spraw zagranicznych. Był niekwestionowanym liderem litewskiej chrześcijańskiej demokracji – od 1926 do 1940 jej przewodniczącym.
Po przewrocie wojskowym z grudnia 1926 roku piastował stanowisko ministra edukacji w gabinecie nacjonalistów, jednak zrezygnował z niego już w maju 1927 roku. Do rządu wrócił na krótko między marcem a listopadem 1939 roku – w tej samej roli.
Podczas okupacji radzieckiej (1940–1941) aresztowany i zesłany na Sybir. W 1945 roku wrócił do kraju, aresztowany ponownie na fali stalinowskich czystek w 1950 roku i jeszcze raz deportowany w głąb ZSRR. W 1956 roku ułaskawiony przez władze sowieckie, żył do końca życia w nędzy, umierając w Kownie trzy dni przed swoimi 81. urodzinami.
Linki zewnętrzne Biogram na stronie litewskiego Sejmu (w języku litewskim)
Kategoria:Litewscy dziennikarze Kategoria:Litewscy filozofowie XX wieku Kategoria:Litewscy ministrowie obrony Kategoria:Litewscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Ludzie związani z Kownem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Pietraszuńskim Kategoria:Marszałkowie Sejmu Republiki Litewskiej (1920–1940) Kategoria:Litewskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Premierzy Litwy Kategoria:Ludzie urodzeni w Lipawie Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1971