Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej (Congregatio de Institutione Catholica (de Studiorum Institutis)) – jedna z dawnych dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.
Historia Kongregacja Nauki Chrześcijańskiej została powołana do istnienia przez Sykstusa V w 1588 na mocy konstytucji apostolskiej Immensa Aeterni Dei, reorganizującej Kurię Rzymską i tworzącą stałe kongregacje. Podlegał jej wówczas rzymski uniwersytet Sapienza oraz najważniejsze uniwersytety tego czasu z wyjątkiem Bolonii, Paryża i Salamanki. Leon XII utworzył w 1824 Congregatio studiorum, której podlegały instytucje edukacyjne w Państwie Kościelnym. W 1870 podporządkowano jej uniwersytety katolickie. Benedykt XV utworzył w 1915 sekcję ds. seminariów duchownych i zmienił nazwę kongregacji na Congregatio de Seminariis et Studiorum Universitatibus. Paweł VI przemianował ją w 1967 na Sacra Congregatio pro institutione Catholica. Jan Paweł II reformując Kurię Rzymską konstytucją apostolską Pastor Bonus przemianował ją w 1988 na Congregatio de Institutione Catholica (de Seminariis atque Studiorum Institutis). Benedykt XVI listem apostolskim w formie Motu proprio Ministrorum institutio – Formacja duchownych – z 16 stycznia 2013 postanowił przenieść kompetencje dotyczące formacji alumnów seminariów duchownych z Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej do Kongregacji ds. Duchowieństwa zmieniając nazwę dykasterii, wyjaśniając, że zajmuje się ona jedynie Studiorum Institutis – czyli katolickimi instytucjami edukacyjnymi.
W związku z reformą Kurii Rzymskiej ogłoszoną w konstytucji apostolskiej Praedicate Evangelium z dniem 5 czerwca 2022 Kongregacja ds. Edukacji Katolickiej została zniesiona i połączona z Papieską Radą ds. Kultury tworząc Dykasterię ds. Kultury i Edukacji.
Kongregacja odpowiadała za szkoły wyższe, instytuty i wydziały uczelniane. W jej kompetencje wchodzą zarówno uczelnie kościelne jak i wydziały teologii katolickiej uczelni świeckich. Troszczy się więc o rozwój studiów kościelnych, zatwierdza i eryguje uniwersytety katolickie i wydziały teologiczne, czuwa nad poprawnością wykładu nauki katolickiej w tych uczelniach.
Prefekt Kongregacji od 1932 jest ex officio wielkim kanclerzem Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, s. 3-4.
Ostatni zarząd kongregacji Prefekt: kard. Giuseppe Versaldi (31 III 2015-5 VI 2022) Sekretarz: abp Angelo Vincenzo Zani (9 XI 2012-5 VI 2022) Podsekretarz: o. Friedrich Bechina FSO (2013-5 VI 2022)
Prefekci Kongregacji Francesco Bertazzoli (1824–1830) Giacinto Placido Zurla (1830–1834) Luigi Lambruschini (1834–1845) Giuseppe Gasparo Mezzofanti (1845–1848) Carlo Vizzardelli (1848–1851) Raffaele Fornari (1851–1854) Giovanni Brunelli (1854–1856) Vincenzo Santucci (1856–1861) Karl August von Reisach (1861–1869) Annibale Capalti (1870–1877) Lorenzo Nina (1877–1878) Antonio Saverio De Luca (1878–1883) Giuseppe Pecci (1884–1887) Tommaso Zigliara (1887–1893) Camillo Mazzella, S.J. (1893–1897) Francesco Satolli (1897–1910) Beniamino Cavicchioni (1910–1911) Francesco di Paola Cassetta (1911–1914) Benedetto Lorenzelli (1914–1915) Gaetano Bisleti (1915–1937) Pius XI (1937-1939) Giuseppe Pizzardo (1939–1968) Gabriel-Marie Garrone (1968–1980) William Wakefield Baum (1980–1990) Pio Laghi, proprefekt (1990–1991), prefekt (1991–1999) Zenon Grocholewski (1999–2015) Giuseppe Versaldi – 31 marca 2015–5 czerwca 2022
Sekretarze Kongregacji Giovanni Soglia Ceroni (1824-1834) Lodovico Altieri (1834-1836) Lorenzo Simonetti (1836-1838) Prospero Caterini (1839-1845) Annibale Capalti (1845-1852) Placido Ralli (1852-1875) Włodzimierz Czacki (1875-1877) Luigi Pallotti (1877-1880) Agapito Panici (1881-1900) Ascenso Dandini (1900-1913) Giacomo Sinibaldi (1913–1928) Ernesto Ruffini (1928–1945) Giuseppe Rossino (1945–1949) Carlo Confalonieri (1950–1958) Dino Staffa (1958–1967) Joseph Schröffer (1967–1976) Antonio María Javierre Ortas SDB (1976–1988) José Saraiva Martins CMF (1988–1998) Giuseppe Pittau SJ (1998–2003) John Michael Miller CSB (2003–2007) Jean-Louis Bruguès OP (2007–2012) Angelo Vincenzo Zani (2012–2022)
Przypisy
Kategoria:Kuria Rzymska