Emil Eugeniusz Wąsacz (ur. 1 sierpnia 1945 w Zabratówce) – polski działacz państwowy i gospodarczy, minister skarbu państwa w rządzie Jerzego Buzka, prezes i dyrektor generalny Stalexport Autostrady SA w latach 2000 – 2023.
Życiorys Wykształcenie i działalność zawodowa Z wykształcenia jest inżynierem elektrykiem (specjalistą automatyki), absolwentem Politechniki Łódzkiej. W 1994 r. ukończył studia podyplomowe w zakresie zarządzania w Szkole Głównej Handlowej oraz Politechnice Warszawskiej. Karierę zawodową rozpoczął w 1969 r. w biurze projektowo-konstrukcyjnym układów napędowych Apatora, gdzie uzyskał kilka patentów w dziedzinie automatyki napędów. W latach 1976–1990 pracował na różnych stanowiskach w utrzymaniu ruchu automatyki w Hucie Katowice, a w latach 1989–1990 był przewodniczącym NSZZ „Solidarność” Huty Katowice. W latach 1983–1990 pracował w Katolickiej Poradni Rodzinnej w Sosnowcu. W latach 1991–1994 był prezesem zarządu i dyrektorem naczelnym Huty Katowice, gdzie prowadził restrukturyzację przedsiębiorstwa. W latach 1994–1995 doradzał zarządom Banku Pekao, Banku Śląskiego i Stalexportu, w latach 1995–1997 był prezesem zarządu Huty Szczecin, a w 1997 r. prezesem zarządu Narodowego Funduszu Inwestycyjnego „Progress”.
Od 2000 r. do 28 lutego 2023 pełnił funkcje prezesa i dyrektora generalnego Stalexportu Autostrady SA co wzbudziło zarzuty o konflikt interesów, ponieważ wcześniej jako minister skarbu państwa negocjował umowę koncesyjną autostrady A4, niekorzystną dla Skarbu Państwa oraz okolicznych gmin.
Minister skarbu W październiku 1997 r. został powołany na ministra skarbu państwa w rządzie Jerzego Buzka. Jego polityka prywatyzacyjna spotkała się z krytyką lewicowej opozycji, która wielokrotnie podejmowała bezskuteczne próby odwołania ministra drogą wotum nieufności. W sierpniu 2000 r. został odwołany przez premiera Jerzego Buzka i zastąpiony wicemarszałkiem Senatu Andrzejem Chronowskim.
Postępowanie przed Trybunałem Stanu 27 lipca 2005 Sejm, większością 363 głosów, przyjął wniosek o postawienie Wąsacza przed Trybunałem Stanu. Zarzuty obejmowały niedopełnienie obowiązków przy prywatyzacji Domów Towarowych Centrum, Telekomunikacji Polskiej oraz Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń. Do zatrzymania przez Centralne Biuro Śledcze doszło 18 września 2006 w mieszkaniu jego córki w Dąbrowie Górniczej, jednak następnego dnia zwolniono go za poręczeniem majątkowym w wysokości 100 tys. złotych, a następnie sąd uznał bezpodstawność zatrzymania, zwracając Wąsaczowi poręczenie majątkowe i paszport. Rozprawa przed Trybunałem Stanu odbyła się 24 listopada 2006, jednak postępowanie umorzono z powodu uchybień formalnych w akcie oskarżenia. W marcu 2007 r. Trybunał w II instancji uchylił decyzję o umorzeniu, kierując sprawę Wąsacza do ponownego rozpatrzenia. W maju 2019 r. pełny skład Trybunału Stanu przyjął uchwałę, zgodnie z którą po przerwaniu biegu przedawnienia w postępowaniu przed Trybunałem Stanu termin przedawnienia biegnie na nowo. W odniesieniu do sprawy Wąsacza oznaczało to, że zarzuty objęte wnioskiem złożonym w kwietniu 2002 r. przedawniły się w kwietniu 2012 r.. Sprawę prawomocnie umorzono 3 lipca 2019 r.; postępowanie nie zakończyło się merytorycznym rozstrzygnięciem zarzutów.
Postępowanie karne dotyczące prywatyzacji PZU Niezależnie od postępowania przed Trybunałem Stanu toczyło się postępowanie karne dotyczące prywatyzacji PZU w 1999 r. W 2010 r. Prokuratura Apelacyjna w Gdańsku oskarżyła Wąsacza o niedopełnienie obowiązków ochrony interesów Skarbu Państwa przy prywatyzacji PZU. Zarzuty obejmowały m.in. wybór oferty Eureko i BIG Banku Gdańskiego, odstąpienie od negocjacji równoległych z drugim oferentem oraz przyjęcie umowy sprzedaży, którą prokuratura oceniała jako niekorzystną dla Skarbu Państwa. 14 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia uniewinnił Wąsacza, wskazując w ustnym uzasadnieniu, że działał zgodnie z uchwałą kierunkową Rady Ministrów dotyczącą prywatyzacji PZU oraz że nie ma podstaw do stwierdzenia niedopełnienia obowiązków ani działania na szkodę interesu publicznego. Według informacji opublikowanej przez kancelarię prawną reprezentującą Wąsacza, 12 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, a rozstrzygnięcie stało się prawomocne.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Łódzkiej Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Ministrowie skarbu państwa III Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Urodzeni w 1945