Władysław Pinkus (ur. 18 czerwca 1850 w Płońsku, zm. 29 września 1929 w Łodzi) – polski lekarz i działacz społeczny. Był twórcą i wieloletnim kierownikiem Miejskiego Pogotowia Ratunkowego w Łodzi.
Działalność Zainicjował powstanie w Łodzi taniego ambulatorium dla robotników. Podczas I wojny światowej był członkiem władz gminy żydowskiej w Łodzi.
Pogotowie ratunkowe Dzięki jego inicjatywie, staraniom łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego i ofiarności łodzian, w maju 1899 powstało Towarzystwo Doraźnej Pomocy Lekarskiej. Towarzystwo to już 1 grudnia 1899 otworzyło, pierwszą w Łodzi, stację Pogotowia Ratunkowego (2 lata wcześniej pogotowie ratunkowe powstało w Warszawie)Księga Pamiątkowa 25-lecia pracy Pogotowia Ratunkowego w Łodzi, s. 5.. W 1919 pośredniczył w sporze między władzami miasta a Towarzystwem Doraźnej Pomocy Lekarskiej oraz w pertraktacjach między pracownikami a Zarządem Pogotowia RatunkowegoA. Bołdyrew, A. Czajkowska, Pinkus Władysław (1849–1929), [w:] Działaczki i działacze oświatowi w Królestwie Polskim u progu niepodległości. Słownik biograficzny, red. A. Bołdyrew, A. Wałęga, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2023, t. 2: L–Ż, s. 228–229, ISBN 978-83-8331-332-0, [dostęp 2024-09-11]..
Życie prywatne Jego synem był lekarz – Ludwik Pinkus.
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Lekarze związani z Łodzią Kategoria:Działacze społeczni Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Płońsku Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1929