Rudolf Trzebicky (ur. 1859 w Klausenburgu, zm. 22 lipca 1903 w Krakowie) – polski chirurg.
W 1877 zapisał się na Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. 12 maja 1883 roku otrzymał z rąk cesarza promocję na doktora wszech nauk lekarskich i w nagrodę za doskonałe wyniki w nauce pierścień z cesarskimi inicjałami. Habilitował się w 1886 roku. Był drugim asystentem Jana Mikulicza-Radeckiego podczas jego profesury w Krakowie. Po jego wyjeździe do Królewca pracował z następcą Mikulicza, profesorem Ludwikiem Rydygierem. Przez kilka lat pracował jako wolontariusz w Szpitalu Bonifratrów. Działał też w zachodniogalicyjskiej Izbie Lekarskiej i przez kilka lat był jej prezesem. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera VII, narożnik płd.-zach.). thumb|240px|Grób prof. Rudolfa Trzebickiego na cmentarzu Rakowickim Wybrane prace Pierwotny rak cewki moczowej. Przegląd Lekarski 23, 9, s. 121-122 i 10, s. 137-138 (1884) Wycięcie kawałka kiszki stolcowej, wypadniętej przez otwór stolcowy. Przegląd Lekarski 23, 11, s. 159 (1884) Przyczynek do lokalizacji skórzaków (cyst dermoidalnych). Przegląd Lekarski (1884) Przyczynek do nowotworów szczęki. Przegląd Lekarski (1885) Złamanie szyi kości udowej, powstałe przy odprowadzeniu zadawnionego zwichnięcia w stawie biodrowym. Przegląd Lekarski (1885) Przyczynek do operacyj wykonywanych na pęcherzu moczowym. Medycyna (1885) Przypadek przepukliny pachwinowo-przedotrzewnowej. Przegląd Lekarski (1886) Przyczynek do wycięcia jelita w przypadkach przepuklin uległych zgorzeli. Gazeta Lekarska (1887)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Trzebiccy Rudolf Trzebicky – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1903 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim