mały thumb|Niedojrzałe, kuliste owocniki okratka czerwonego Okratek czerwony (Clathrus ruber Mich. ex Pers.) – gatunek grzybów z rodziny sromotnikowatych (Phallaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clathrus, Phallaceae, Phallales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go Pier Antonio Micheli iChristiaan Hendrik Persoon w 1801 roku. Nazwę polską podał Feliks Teodorowicz w 1939 r.
Morfologia Owocnik Kulisty, otwarty, mający postać czerwonej kraty z dużymi oczkami. Wydziela bardzo nieprzyjemny zapach zwabiający owady. Zarodniki Gładkie, owalno-eliptyczne, o wymiarach 4–6 × 1,5–2,5 μmMichael Kuo. Clathrus ruber. mushroomexpert.com..
Występowanie Przypuszczalnie pierwotnie występował w obszarze basenu Morza Śródziemnego i południowej Francji. Został zawleczony do wielu krajów. W Wielkiej Brytanii znajdowany od połowy XIX wiekuRWG Dennis The status of Clathrus in England Kew Bulletin, 1955.. W Polsce pierwszy okaz znaleziono na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w latach 80. Występuje w Stanach Zjednoczonych, skąd pochodzi podobny gatunek Clathrus crispus. Znany jest z AustralazjiCunningham GH. (1931). The Gasteromycetes of Australasia. XI. The Phallales, part II. Proceedings of the Linnaean Society of New South Wales 56(3): 182-200., Wysp KanaryjskichEckblad F.-E. (1975). Additions and corrections to the Gasteromycetes of the Canary Islands. Norwegian Journal of Botany 22(4): 243-248., Karaibów, Azorów, Kanady, Meksyku, JaponiiMinikata K. (1928). Clathrus cancellatus Tournefort new to Japan. Bot Mag (Tokyo) 42(496): 243-245.. Na Ukrainie ma status gatunku chronionego i umieszczony jest w Czerwonej KsiędzeSarkina IS, Prydiuk MP, Heluta VP. (2003). Macromycetes of Crimea, listed in the red data book of Ukraine. Ukrayins’kyi Botanichnyi Zhurnal 60(4): 438-446.0..
Znaczenie Filatelistyka Poczta Polska wyemitowała 30 czerwca 1980 r. znaczek pocztowy przedstawiający okratka czerwonego o nominale 2 zł, w serii Grzyby niejadalne pod ochroną. Wydrukowano szt., techniką rotograwiury, na papierze kredowym. Autorem projektu znaczka był prof. Alojzy Balcerzak. Cała seria pozostawała w obiegu do 31 grudnia 1994 roku.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Sromotnikowate