Aleksiej Nikołajewicz Kazem-Bek (ros. Алексей Николаевич Казем-Бек, ur. w gubernii saratowskiej, zm. 25 czerwca 1919 w Tomsku) – rosyjski lekarz.
Pochodził ze szlacheckiej rodziny pochodzenia perskiego. W latach 1878-1883 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Kazaniu. W 1887 otrzymał tytuł doktora nauk medycznych, potem był Privatdozentem w wydziale diagnostyki. Od 1894 był profesorem nadzwyczajnym Zakładu Diagnostyki Lekarskiej Uniwersytetu Kazańskiego, do 1904 stał na czele katedry diagnostyki, a od 1904 do 1916 katedry terapii. Był założycielem ligi przeciwgruźliczejAleksiej Nikołajewicz Kazem-Bek. Opisał tzw. objaw (zespół) Kazem-Beka. Opuścił Kazań z białymi, został z dniem 5 października 1918 privatdozentem na Uniwersytecie Tomskim, gdzie wykładał Kurs laryngologii. W grudniu tego samego roku zdiagnozowano u niego chorobę "rak płuc", szczegółowo zapisując przebieg choroby w dzienniczku. Sekcja zwłok potwierdziła jego diagnozęAleksiej Nikołajewicz Kazem-Bek (1859-1919). W 1906 odznaczony został orderem Świętego Włodzimierza IV klasy, a w 1913 III klasyAleksiej Nikołajewicz Kazem-Bek na stronie Tomsk State University.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Cesarskiego Uniwersytetu Kazańskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Rosyjscy lekarze Kategoria:Nauczyciele akademiccy Cesarskiego Uniwersytetu Kazańskiego Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1919