Stopień dyplomatyczny – stopień nadawany członkom personelu dyplomatycznego przez ministerstwo spraw zagranicznych państwa, które wysyła dyplomatów. Stopnie określają rangę, pozycję w hierarchii i zakres pracy danego dyplomaty.
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych ustaliła następujące stopnie dyplomatyczne:
Dla szefów misji dyplomatycznych: ambasador nadzwyczajny i pełnomocny, poseł nadzwyczajny i pełnomocny, minister pełnomocny, Chargé d’affaires en pied, chargé d’affaires ad interim.
Chargées d’affaires są akredytowani przy ministrze spraw zagranicznych, w przeciwieństwie do posłów i ambasadorów, którzy są akredytowani przy głowie państwa.
Dla członków misji dyplomatycznej: radca minister, I radca radca, I sekretarz, II sekretarz, III sekretarz, attaché.
Najniższym stopniem jest attaché. Stopnie dyplomatyczne nie są stanowiskami pracy, tylko rangami, toteż może się zdarzyć, że na danej placówce będzie trzech radców i ani jednego attaché. Do szefa placówki państwa obcego (gdy funkcję tę pełni ambasador lub poseł) mówi się per Wasza Ekscelencjo.
W Polsce ustawa o służbie zagranicznej dopuszcza następujące stopnie dyplomatyczne: ambasador tytularny, minister pełnomocny, radca-minister, I radca, radca, I sekretarz, II sekretarz, III sekretarz, attaché.
Stopnie dyplomatyczne dzielą się na klasy. Klasa różnicuje szefów misji dyplomatycznej jedynie w protokole i precedencji.
Odpowiednio szefowie misji dyplomatycznej mogą należeć do jednej z trzech klas: ambasadorów i nuncjuszów (w przypadku Stolicy Apostolskiej), posłów nadzwyczajnych, ministrów pełnomocnych i internuncjuszów, chargé d’affaires.
Zobacz też Rangi dyplomatyczne
Przypisy
Bibliografia K. Szczepanik, Dyplomacja Polski, Warszawa 2005. Ustawa z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej () Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides, Prawo Międzynarodowe Publiczne, Warszawa 2005. Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych.
Kategoria:Dyplomacja