thumb|250px|Widok od północy. Od lewej: Wielka, Pośrednia i Mała Papirusowa Turnia thumb|250px|Od lewej: Przełęcz Stolarczyka, Papirusowe Turnie, Czarny Szczyt. W chmurach masyw Baranich Rogów
Papirusowe Turnie (słow. Čierne veže, niem. Papirustaltürme, Papirustürme, węg. Papirusz-tornyok) – grupa trzech urwistych turni w południowo-zachodniej grani Czarnego Szczytu w grani głównej Tatr, od jego szczytu oddzielona Papirusową Przełączką, a od Wyżniego Baraniego Zwornika w masywie Baranich Rogów – Przełęczą Stolarczyka.
W grani Papirusowych Turni, kolejno od Przełęczy Stolarczyka, wyróżnia się następujące turnie i przełączki: Mała Papirusowa Turnia (Malá čierna veža, 2417 m), Mała Papirusowa Przełączka (Vyšné Čierne sedlo, 2404 m), Pośrednia Papirusowa Turnia (Prostredná čierna veža, 2420 m), Pośrednia Papirusowa Przełączka (Vyšná Papirusova štrbina, 2406 m), Wielka Papirusowa Turnia (Veľká čierna veža, 2420 m), Papirusowa Przełączka (Papirusova štrbina, 2396 m).
Północno-zachodnie ściany Papirusowych Turni opadają do Szymkowego Żlebu, który wybiega na Przełęcz Stolarczyka z Doliny Czarnej Jaworowej, a dokładnie z kotlinki nazwanej Czarnym Bańdziochem. Południowe ściany tych turni są bardziej urwiste, opadają w stronę Baraniej Kotliny w Dolinie Dzikiej. Te ostatnie ściany są przecięte wybitnym, ukośnie biegnącym zachodem: Papirusową Drabiną. Poniżej niego znajdują się Papirusowe Spady. W prawej części tego urwiska można wyróżnić trzy żlebki: Skrajny Papirusowy Żlebek, Pośredni Papirusowy Żlebek i Zadni Papirusowy Żlebek.
Nazwy Papirusowych Turni i innych okolicznych obiektów upamiętniają dawnego poszukiwacza skarbów tatrzańskich. Pochodzący ze Śląska pomocnik stolarza na Spiszu, Johann Andreas Papirus, podczas jednej z wypraw w Tatry na jesieni 1771 r. został zaskoczony przez złe warunki pogodowe i zginął prawdopodobnie w Dolinie Dzikiej lub Dolinie Jastrzębiej.
Pierwsze wejścia na wszystkie trzy Papirusowe Turnie: Alfred Martin i przewodnik Johann Franz (senior), 16 lipca 1907 r. – pierwsze wejście letnie, Josef Bethlenfalvy i A. Roth, 7 kwietnia 1934 r. – pierwsze wejście zimowe.
Przypisy
Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich