Proteusz (Neptun VIII) – drugi pod względem wielkości księżyc Neptuna, odkryty w 1989 roku przez Stephena Synotta, na podstawie fotografii wykonanych przez sondę Voyager 2. Nazwa pochodzi od mitologicznego bożka morskiego, który potrafił dowolnie zmieniać swój wygląd.
Charakterystyka Proteusz jest nieregularną bryłą o średnicy ok. 420 km. Gdyby był odrobinę większy, znalazłby się w stanie równowagi hydrostatycznej i własna grawitacja nadałaby mu kulisty kształt. Nieco mniejszy od niego satelita Saturna, Mimas, jest w równowadze hydrostatycznej z powodu niższej gęstości.
Mimo że Proteusz jest większy od zaobserwowanej w 1949 roku Nereidy, nie został odkryty przez ziemskie teleskopy. Sprawiła to znacznie mniejsza odległość od Neptuna oraz niskie albedo 6% (zbliżone do Febe). Powierzchnia jest gęsto pokryta kraterami i nie przejawia śladów aktywności geologicznej. Jedyny nazwany krater to Pharos.
Zobacz też Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym Księżyce Neptuna – zestawienie podstawowych danych (9313) Protea – podobnie nazwana planetoida
Przypisy
Kategoria:Księżyce Neptuna odkryte w XX wieku Kategoria:Księżyce odkryte w 1989 roku