Mielnica Podolska, Mielnica (, Melnycia-Podilśka) – wieś na Ukrainie, nad Dniestrem, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim.
Historia W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego (1885. T. V) miejscowość wzmiankowana jako Mielnica, miasto w powiecie borszczowskim.
1 kwietnia 1934 roku Mielnica otrzymała prawa miejskie.. W okresie międzywojennym była siedzibą komisariatu Straży Celnej jak również stacjonowała tu placówka Straży Celnej „Mielnica”, a później strażnica KOP „Mielnica”.
W marcu 1938 przyznano marszałkowi Edwardowi Śmigłemu-Rydzowi honorowe obywatelstwo Mielnicy.
Pod okupacją niemiecką w Polsce pozbawiona praw miejskich; → gmina Mielnica.
W latach 1943–1944 miejscowość była schronieniem dla ludności z okolicznych wiosek przed atakimi OUN-UPA, niemniej jednak nacjonaliści ukraińscy zamordowali tutaj lub w okolicy 18 Polaków.
W 1989 liczyło 3979 mieszkańcówВсесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
W 2013 liczyło 3700 mieszkańców.
Zabytki zamek – zdobyty w 1648 r. przez Kozaków pod wodzą Maksyma Krzywonosa. dwór wybudowany na przełomie XVIII i XIX w. w stylu klasycystycznym przez Jerzego Jakuba Dunina Borkowskiego. Do 1906 właścicielem dóbr był Mieczysław Dunin Borkowski.
Ludzie Marjan Filipecki – nauczyciel, w 1936 mianowany kierownikiem miejscowej 7-klasowej szkołyDziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Lwowskiego. 1936, R. 40, nr 1-12 (str. 405) [dostęp 2018-11-12]. Mieczysław Piszczkowski – polski historyk literatury polskiej, wykładowca Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Kategoria:Osiedla typu miejskiego w obwodzie tarnopolskim