Jerzy Lovell (ur. 1 stycznia 1925 w Drohobyczu, zm. 4 grudnia 1991 w Krakowie) – polski prozaik i reportażysta.

Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława, inżyniera leśnika, i Stanisławy z Dolińskich. Do szkoły powszechnej uczęszczał w DrohobyczuKatarzyna Batora, Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI wieku - Lovell Jerzy [dostęp 2025-07-11]..

Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu ziem wschodnich przez ZSRR, w kwietniu 1940 wraz z siostrą przedostali się na Węgry. Osadzony początkowo w więzieniu w miasteczku Volóc, przebywał następnie w obozie internowanych rodzin oficerskich w Pelsöc, w obozie w Kiskunlachóza i w obozie młodzieży polskiej w Balatonboglár, gdzie do 1945 uczył się w Gimnazjum i Liceum Polskim. Podczas wakacji pracował jako pomocnik murarski. W 1944 przebywał w Budapeszcie, gdzie pracował jako robotnik w browarze Polgári Sörgyár, następnie jako pomoc kuchenna w restauracji Baross.

Debiutował jako poeta w 1943 na łamach polskiego miesięcznika szkolnego „Młodzież”, a w 1954 wydał pierwszą książkę.

Wiersze, artykuły i reportaże publikował w „Dzienniku Polskim” (1946–1947), „Echu Krakowa” (1946–1948), „Odrodzeniu” (1946–1947), „Odrze” (1946–1948).

W latach 1946–1949 był redaktorem gazety „Echo Krakowa”, a w latach 1950–1951 „Gazety Krakowskiej”. W latach 1947–1948 był członkiem PPR, od 1948 należał do PZPR. W 1950 ukończył Szkołę Dziennikarską przy KC PZPR. Od 1947 członek Związku Literatów Polskich. W okresie od 1951 do 1978 był redaktorem, sekretarzem redakcji, a następnie zastępcą redaktora naczelnego „Życia Literackiego”. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego. W 1957 został zastępcą redaktora naczelnego tygodnika „Fakty i Myśli”. W 1978 przeszedł na emeryturę.

Był mężem Janiny z domu Oborskiej (1922–2017), dziennikarki.

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XXXIV-wsch-2). mały|Grób Jerzego Lovella na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Twórczość wybrana

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1974) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 11 stycznia 1955 r. nr 0/73 - na wniosek Zarządu Głównego Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”. Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (1965)Uchwała Nr 70 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 27 stycznia 1965 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-11].

Nagrody

Nagroda tygodnika „Życie Literackie” za reportaże (1970) Nagroda im. Ksawerego Prószyńskiego (1978)

Przypisy

Bibliografia

Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 734.

Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Drohobyczu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Sygnatariusze rezolucji Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1991