Język fidżyjski () – język austronezyjski ze wschodniej gałęzi grupy oceanicznej, blisko spokrewniony z językami polinezyjskimi, przez wieki pozostawał pod ich wpływem z powodu kontaktów Fidżyjczyków z Tongijczykami i Samoańczykami. Używany jest na Fidżi przez ok. 350 tys. osób, należących do ludności autochtonicznej.
Fidżyjski jako język urzędowy Język fidżyjski jest językiem oficjalnym na Fidżi, wraz z językiem hindustani i angielskim. Używany jako pierwszy język na Vanua Levu, wschodniej połowie Viti Levu i na mniejszych wyspach: Kadavu, Nayau, Lakeba, Oneata, Moce, Komo, Namuka, Kabara, Vulaga, Ogea i Vatoa (w sumie 350 tys.). Na pozostałym obszarze Fidżi używany jako drugi język (dodatkowe 200 tys.).
Ortografia i wymowa W języku tym występuje kilka spółgłosek, które są wymawiane inaczej niż spółgłoski polskie: „b” jest wymawiane jak [] (bambus) „c” jest wymawiane jak [] (ang. this) „d” jest wymawiane jak [] (banda) „g” jest wymawiane jak [] (ang. sing) „q” jest wymawiane jak [] (ranga)
Gramatyka Język fidżyjski jest językiem aglutynacyjnym i charakteryzuje się szykiem zdania czasownik–dopełnienie–podmiot (VOS). W zdaniu oznaczenie podmiotu w postaci zaimka poprzedza czasownik, natomiast właściwy rzeczownik określający podmiot może występować po czasowniku. Rzeczowniki pospolite poprzedza rodzajnik na, natomiast przed nazwami własnymi stosuje się m.in. rodzajnik o. System zaimków jest rozbudowany i rozróżnia liczbę pojedynczą, podwójną, paukalną i mnogą, a także inkluzywne i ekskluzywne formy pierwszej osoby liczby mnogiej. Czas i aspekt wyrażane są przede wszystkim za pomocą odrębnych elementów występujących w obrębie fazy predykatywnej.
Słownictwo Fidżyjski Polski dua jeden rua dwa tolu trzyvaaczterylimapięćonosześćvitusiedemwaluosiemciwadziewięćtinidziesięć
Przypisy
Linki zewnętrzne
Dane Ethnologue dla języka fidżyjskiego
Fidżyjski Fidżyjski