thumb|Rozkład jazdy z 1862 r. thumb|Rozkład jazdy Niemieckich Kolei Rzeszy (DR) na lata 1941/42 thumb|Rozkład jazdy Niemieckich Kolei Rzeszy (DR) na lata 1944/45 thumb|Linia 271 na estakadzie kolejowej we Wrocławiu thumb|Linia kolejowa 271 w Lesznie (kierunek Wrocław) thumb|Linia kolejowa 271 w Lesznie (po modernizacji, kierunek stacja Leszno) thumb|Rogatki w ul. Kościańskie Przedmieście w Czempiniu thumb|Nieistniejące obecnie skrzyżowanie linii kolejowej nr 271 z drogą wojewódzką nr 309 (dawniej z drogą krajową nr 5) thumb|Piękna Helena na linii 271 w Iłowcu thumb|ET22-887 + IR 56110 Mamry na linii 271 w okolicach Pecnej thumb|ET22-768 + R 77738 relacji Poznań Gł. – Leszno thumb|ET22-581 z cysternami thumb|Dragon z cysternami
Linia kolejowa nr 271 Wrocław Główny – Poznań Główny – zelektryfikowana, prawie w całości dwutorowa linia kolejowa znaczenia państwowego o długości 164,212 km. Stanowi element Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T) – magistrali E 59 ujętej w Umowie europejskiej o głównych międzynarodowych liniach kolejowych (AGC)Umowa europejska o głównych międzynarodowych liniach kolejowych podpisana w Genewie w dniu 31 maja 1985 r., w Polsce weszła w życie w dniu 27 kwietnia 1989 r.. Linia kolejowa nr 271 jest obecnie jednym z najintensywniej eksploatowanych odcinków infrastruktury zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowe.
Historia W 1853 roku podjęta została decyzja o budowie linii kolejowej łączącej Wrocław z Poznaniem (określanej mianem Drogi Żelaznej Wrocławsko-Poznańsko-Głogowskiej). Koncesję na budowę uzyskała Kolej Górnośląska. Spółka rozpoczęła budowę dnia 16 listopada 1853 r., wychodząc od Leszna równocześnie w trzech kierunkach: do Wrocławia, Poznania oraz Głogowa (obecnie według ewidencji PKP PLK jest to fragment linii kolejowej nr 14).
Budując linię główną we Wrocławiu konieczne było postawienie mostu kolejowego przez Odrę (w pobliżu dzisiejszego drogowego Mostu Milenijnego pomiędzy Popowicami a Osobowicami) – zrealizowano go w postaci 33-przęsłowej konstrukcji stalowej o łącznej długości 380 m (dwa przęsła były obrotowe, dzięki czemu utrzymano żeglowność rzeki w tym miejscu).
27 września 1856 roku linią kolejową przejechała na odcinku Wrocław Główny – Leszno próbna lokomotywa parowa. Pierwszy regularny kurs składu miał miejsce 27 października 1856 r. Uroczyste otwarcie linii nastąpiło dwa dni później, 29 października.
Wraz z linią wybudowano i oddano do użytku stacje: Puszczykowo, Mosina, Czempiń, Kościan, Stare Bojanowo, Lipno, Leszno, Rydzyna, Bojanowo, Rawicz, Żmigród, Osola, Oborniki Śląskie, Szewce, Osobowice, Wrocław Główny.
Początkowo linia była jednotorowa; drugi tor położony został po roku 1886.
W dwudziestoleciu międzywojennym linia kolejowa nr 271 była linią międzynarodową, a stacja w Lesznie pełniła funkcję stacji z kontrolą graniczną. Granicę przekraczały 2 pociągi osobowe oraz pociąg pospieszny 801/802 relacji Wrocław – Gdańsk – Wrocław. Do Rawicza docierały również 2 pociągi osobowe z Poznania.
Eksploatacja trakcji parowej na odcinku Leszno-Poznań w latach 50. XX wieku była dość utrudniona. Okresowo pojawiające się problemy z naborem wody, spowodowane brakiem czynnych żurawi wodnych m.in. na stacjach Oborniki Śląskie oraz Skokowa, sprawiały, że parowozy Ty4 z Leszna, powracające z obsługi ciężkich pociągów towarowych od Opola i Wrocławia, docierały do Żmigrodu z niemal suchym tendrem. W okolicach Pęgowa, gdzie istnieje spore wzniesienie, stosowano niekiedy parowozy Ty4 w charakterze lokomotyw popychających.
Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku nastąpiła elektryfikacja linii Poznań – Wrocław. Przebiegała ona w trzech etapach:
31 maja 1969 r. – Poznań Główny – Puszczykówko 20 grudnia 1969 r. – Puszczykówko – Leszno 22 kwietnia 1970 r. – Leszno – Wrocław GłównyPierwszym elektrycznym pojazdem trakcyjnym, który przejechał tą trasą po oficjalnym oddaniu do użytku sieci trakcyjnej, była lokomotywa serii EU07.
Wzmożony ruch kolejowy przypadający na lata 60 i 70. XX wieku wymógł wybudowanie w roku 1977 nad torowiskiem linii kolejowej nr 271 (w km 95,183, kąt skrzyżowania 119°64′84″) w Lesznie wiaduktu, który ma za zadanie zwiększenie przepustowości ruchu samochodowego. Z tego samego powodu w 1969 roku wybudowano przejście podziemne łączące ulicę Słowiańską z ulicami Polną i Święciechowską.
W związku z budową autostrady A2, która przecina linię 271 pod torami, wybudowano tunel, a jednocześnie wiadukt kolejowy. Obiekt znajduje się w km 159,500 linii kolejowej Wrocław – Poznań wraz z łącznicą kolejową nr 802 (towarową) Poznań Starołęka – Luboń koło Poznania i terenem PKP SA zarezerwowanym dla przewidywanej stacji postojowej Poznań. Konstrukcja tunelu składa się z 14 segmentów. Prace wykonywane były od 23 marca 2001 godz. 22:00 do 26 marca 2001 godz. 13:00, po czym przywrócony został ruch pociągów.
W latach 1916–1918 kursował tędy okresowo Pociąg Bałkański, a w drugiej połowie lat 40. XX wieku przejeżdżał pociąg Balt-Orient-Express ze Sztokholmu do Stambułu.
1 października 2006 roku linia 271 obchodziła 150 lecie powstania. Z tej okazji odbyły się w Lesznie jubileuszowe uroczystości zainaugurowane kilka minut przed godziną 14, z chwilą wjazdu na tor przy peronie pierwszym od strony Wrocławia (tak samo jak przed 150 laty) pociągu specjalnego retro składającego się z parowozu Pm36-2 z parowozowni Wolsztyn znanego powszechnie jako Piękna Helena oraz zabytkowych wagonów.
W 2007 roku linia gościła Venice Simplon Orient Express (często (błędnie) utożsamiany ze słynnym Orient Expressem).
Według PKP Polskie Linie Kolejowe linia Wrocław – Poznań stanowi jeden z najintensywniej eksploatowanych odcinków infrastruktury kolejowej w Polsce. W ramach przygotowań do Euro 2012 PKP PLK dokonało rewitalizacji linii kolejowej nr 271 Wrocław – Poznań na odcinkach: Rawicz – Leszno – Czempiń Korzeńsko – Rawicz, zwiększając odpowiednio maksymalną prędkość pociągów (według tabeli Wykaz maksymalnych prędkości).
5 maja 2017 PKP PLK podpisały z Torpolem umowę na modernizację odcinka Leszno – Czempiń, a 23 czerwca z konsorcjum Astaldi i Costruzioni Linee Ferroviarie na odcinek Rawicz – Leszno. 29 marca PKP PLK podpisały z Bombardierem umowę na montaż systemu ERTMS/ETCS na linii nr 271.
27 września 2018 Astaldi wypowiedziało kontrakt na modernizację odcinka Leszno – Czempiń. 31 października PKP PLK podpisały z Zakładem Robót Komunikacyjnych DOM Poznań (spółką zależną PKP PLK) umowę na kontynuację prac przerwanych przez Astaldi.
Przebieg Linia kolejowa nr 271 rozpoczyna się na stacji Wrocław Główny i biegnie od Dworca Głównego w kierunku zachodnim na estakadzie kolejowej do posterunku odgałęźnego Grabiszyn. Przechodzi przez stacje aglomeracji wrocławskiej: Wrocław Mikołajów, Wrocław Popowice (przejeżdżając mostem nad Odrą), Wrocław Osobowice i Wrocław Świniary. Od Odry do Pęgowa tory położone są na wysokości 110m n.p.m. i następnie, aż do Skokowej, wznoszą się na wysokość ok. 175m n.p.m. W miejscowości Żmigród przecina rzekę Barycz. Na tej stacji rozpoczyna się krótka bocznica do toru doświadczalnego Instytutu Kolejnictwa, znajdującego się 5km na zachód od Żmigrodu. Następnie biegnie dalej w kierunku Rawicza. Pomiędzy przystankiem kolejowym Korzeńsko a Rawiczem przekracza granicę województw dolnośląskiego i wielkopolskiego, która to była do 1939r. granicą państwową. Następnie linia przecina Wysoczyznę Bojanowską, wznoszącą się do 110–115m n.p.m. Stacją węzłową na trasie jest Leszno. Między Lesznem a Lipnem przebiega pod wiaduktem drogi wojewódzkiej nr 309 i ciągnie się wzdłuż morenowych Wzgórz Rudnowskich (186m n.p.m.). Następnie biegnie w kierunku Kościana i Czempinia, przecinając wysoczyznę morenową i szeroką dolinę należącą do zlewni rzeki Warty. Dział wodny pomiędzy zlewniami Warty i Odry jest praktycznie niedostrzegalny w płaskim terenie ciągnącym się od Kościana do Czempinia. Od Leszna do Mosiny linia stopniowo opada (35–40m na odcinku 50km). Pomiędzy Mosiną a Puszczykowem prowadzi wąskim pasem terenu nad brzegiem rzeki, ograniczonym od wschodu wyżej położonym obszarem zalesionym stanowiącym otulinę Wielkopolskiego Parku Narodowego. Następnie przebiega przez Luboń koło Poznania i ciągnąc się w kierunku północnym w pobliżu lewego brzegu Warty przekracza wiaduktem autostradę A2. Dalej biegnie do przystanku kolejowego Poznań Dębiec i kończy swój bieg na stacji Poznań GłównyKrzywosz Jerzy inż, kierownik projektu, Biuro Projektów Kolejowych w Poznaniu, Modernizacja linii kolejowej E-59 na odcinku Wrocław-Poznań do Vmax = 160 km/h, maj 2004 r..
Infrastruktura Węzły Stacja węzłowa Linia Kierunek Status Wrocław Główny Bytom czynny Poznań Główny Szczecin Główny Międzylesie Jedlina-Zdrój RawiczWrocław Główny – Poznań Główny czynnyKobylin – Legnica Północna nieczynny BojanowoWrocław Główny – Poznań Główny czynnyGóra Śląska nieczynny LesznoŁódź Kaliska – Forst czynny Wrocław Główny – Poznań Główny Zbąszyń Jarocin Leszno Grzybowo Kościan Wrocław Główny – Poznań Główny czynny Miejska Górka nieczynny Opalenica Luboń koło Poznania Wrocław Główny – Poznań Główny czynny Sulechów Poznań Starołęka Poznań Główny Warszawa Zachodnia – Kunowice czynny Wrocław Główny Kluczbork Szczecin Główny Piła Główna
Punkty eksploatacyjne