Swarloka, Swarga – sfera w zaświatach, trzecia pośród saptaloka. Jest siedzibą i niebem Indry. Nazywana jest Światem Mahendry (Światem Wielkiego Indry) w komentarzu Jogabhaszja do wersu III.26 Jogasutr Patańdźalego.
Braminizm Mitologia bramińska swarlokę określa terminami: Swarga Trinaka Triwisztapa Nakaprisztha
Niezależnie jednak od formy, terminy te oznaczają raj boga Indry
Bhagawadgita W treści Bhagawadgity (9.20), swarga to pośrednia kraina niebiańska. Zamieszkują ją bóstwa i zmarli (pitry), którzy za życia prowadzili cnotliwe życie, modlili się do bóstw i spełniali dedykowane bóstwom ofiary jadźńa. Pełni dla nich rolę raju. Jednak gdy wyczerpie się ich dobra karma, nagromadzona wskutek pobożnego życia w zgodzie z dharmą, będą zmuszeni opuścić swargę i ponownie reinkarnować na Ziemi. Według wykładni nauk z Bhagawadgity, osiągnięcie swargi nie jest równoznaczne z uzyskaniem wyzwolenia.
Jogabhaszja Wjasa opisuje, iż swarlokę zamieszkuje sześć klas istot niebiańskich (dewaicznych): grupa trzydziestu trzech agniszwatta jamja tuszita aparinirmitawaśawartin parinirmitawaśawartin
Wszystkie posiadają samorodne ciała, umiejętności aiśwarja, czyli osiem wielkich siddhi, a siłą woli potrafią spełniać swoje pragnienia. Czas ich życia to jedna kalpa. Mieszkańcy świata Indry doświadczają rozkoszy (kama). Ich życzenia spełniają najpiękniejsze i najczulsze z nimf (apsary).
Wisznupurana Swargaloka, jako Sfera Nieba zawiera się w przestrzeni pomiędzy Słońcem a Gwiazdą Polarną (Dhruwa). Tak jak i na bhurloce (czyli Ziemi), mieszkańcy tej sfery nie są wolni od odpowiedzialności za skutki swoich czynów (obowiązuje prawo karmy).
Krijajoga Filozofia krijajogi nazywa swarlokę terminem mahaśunja (Wielka pustka).
W polskiej kulturze Polskim odpowiednikiem Swarloki jest swarga (niebiosa), patrz Swaróg.
Przypisy
Kategoria:Światy niebiańskie i medytacyjne w hinduizmie