Józef Stefan Szper (ur. 1 lutego 1883 w Woli Wydrzynej, zm. 30 stycznia 1942 w Perth) – polski lekarz, chirurg.
Życiorys Urodził się 1 lutego (według innych źródeł 13 listopadaInstytut Historyczny imienia Generała Sikorskiego: Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939–1945., 13 lutego) 1883 roku w Woli Wydrzynej w powiecie noworadomskim, jako syn Ludwika i Adeli z domu Lange. Miał młodszego brata Ignacego (ur. 1890), siostrę i dwóch starszych braci, Leona i Władysława. Jego ojciec był dzierżawcą rolnym i później administratorem domów czynszowych w Warszawie. Uczęszczał do szkoły Liśkiewicza w Warszawie, potem do szkoły Pankiewicza, a od roku 1903 uczył się w College de Genéve. Dodatkowe egzaminy zdał w 1914 roku w LublinieGliński JB: Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów – ofiar drugiej wojny światowej. T. 3 / Naczelna Izba Lekarska. – Wrocław: Urban & Partner, 2003 , s. 357..
Studiował medycynę w Paryżu od 1911 do 1912 roku, dyplom otrzymany w 1912 roku nostryfikował w 1914 roku na Uniwersytecie św. Włodzimierza w Kijowie. Przez dwa lata pracował na Oddziale Chirurgii prof. Bernarda Cunéo w Paryżu, potem na Oddziale Wewnętrznym prof. Ferdinanda Widala, od 1914 do 1915 roku w lazarecie im. Sobańskich u dra Lewensterna, a następnie w szpitalu dla rannych w Hotelu Rzymskim u Wertheima. Specjalizował się w chirurgii i urologii.
Od 31 maja 1919 roku służył w Wojsku Polskim; najpierw jako kapitan lekarz w Szpitalu Polowym 114, potem (od 17 stycznia 1920) w baonie zapasowym 21, 14 stycznia 1920 został przeniesiony do Szpitala Polowego 114, następnie do Szpitala Polowego 905, a 29 października 1920 do Szpitala Polowego 306 w 7 Dywizji Piechoty. 13 grudnia 1921 roku został lekarzem baonu 21 pp, a 16 marca następnego roku został przeniesiony do rezerwy. W 1934 roku został rzecznikiem dyscyplinarnym Izby Lekarskiej Warszawsko-Białostockiej. Od września 1934 był ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala na Czystem. Mieszkał przy ul. Nowogrodzkiej 19Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. R. Olesiński, W. Merkel i S-ka 1924/25 s. 331..
Brał udział w kampanii wrześniowej. Przedostał się do Rumunii, przez Jugosławię i Włochy dostał się do Francji. Uczestniczył w kampanii francuskiej w 1940 roku jako lekarz komendant pociągu lazaretowego. Razem z rannymi trafił do Anglii i do obozu w Crawford Castle. Zmarł 30 stycznia 1942 roku w Perth, pochowany jest na tamtejszym cmentarzu (grób 18C)Polish War Grave – Perth, Scotland. Józef Stefan Szper.. Nekrolog ukazał się w „Lekarzu Wojskowym”K.D. „Śp. Kapitan dr Józef Szper”. Lekarz Wojskowy 34, 4, s. 255–256 (1942)..
Zaprzyjaźniony z rodziną Zofii Nałkowskiej. Był znajomym Michała Choromańskiego i pomagał mu przy pisaniu Zazdrości i medycynyZofia Nałkowska: Dzienniki: 1909–1917, T. 2. Czytelnik, 1975.. Leczył Bolesława LeśmianaKędziora A. Akta osobowe Bolesława Leśmiana w zbiorach Archiwum Państwowego w Zamościu PDF.. Dwukrotnie sportretował go (w 1929 i 1930) Witkacy.
Pierwszy raz ożenił się jako student w Paryżu. Potem był narzeczonym Eugenii Beylin, a po jej śmierci ożenił się z jej siostrą Marią (ur. 1892) i rozwiódł w 1919 roku. Syn Konstanty zmarł w wieku dwóch lat na błonicę. 30 października 1919 ożenił się po raz trzeci, z lekarką Natalią Emilią z Kamińskich (1896–1959). Mieli syna Andrzeja (1921–1985).
Prace Dwa przypadki pęknięcia kiszki z ciężkiemi powikłaniami. Pam Klin Szpitala Dzieciątka Jezus 2, s. 138–141 (1918) Przypadek przepukliny pachwinowej z krwotokiem wewnętrznym. Pam Klin Szpitala Dzieciątka Jezus 2, s. 163–164 (1918) Przypadek ropnia płucnego z ciężkiemi powikłaniami. Pam Klin Szpitala Dzieciątka Jezus 2, s. 61–62 (1918) Leczenie chirurgiczne słoniowatości. Polski Przegląd Chirurgiczny 1, 1–2, s. 136–145 (1922) Przyczynek do etiologii zgorzeli prącia. Polski Przegląd Chirurgiczny 3, 1, s. 73 (1924) Sympaticektomia na kończynie dolnej. Polski Przegląd Chirurgiczny 3, 4, s. 387–390 (1924) Leczenie operacyjne raka warg (Odczyt). Polski Przegląd Chirurgiczny 6, 1, s. 179–182 (1927) Stany żółtaczkowe a chirurgja. Polski Przegląd Chirurgiczny 6, 2, s. 300–334 (1927) Ś. p. Andrzej Ciechomski. Warszawskie Czasopismo Lekarskie 5, 12, s. 328–329 (1928) Leczenie żylaków kończyn dolnych środkami chemicznemi. Medycyna Warszawska 4, 12, s. 382–384 (1930) Przypadek nadwichnięcia urazowego stawu biodrowego u dorosłego. Polski Przegląd Chirurgiczny 10, 4, s. 505–507 (1931) Symptomatologia raka trzustki. Polski Przegląd Chirurgiczny 10, 5–6, s. 660–672 (1931) Szper J., Modrzejewski Z. W sprawie choroby Reclus. Polski Przegląd Chirurgiczny 12, 4, s. 479–483 (1933) Postępowanie chirurgiczne i jego wyniki w kamicy żółciowej. Warszawskie Czasopismo Lekarskie 9, 33, s. 519–522, 34, s. 539–542 (1934) Fejgin M, Szper J. Przypadek zespołu Reynaud o niezwykłym przebiegu. Medycyna 9, 12, s. 427–428 (1935) Szper J, Dworecki I, Amsterdamski D. Pleuritis typhosa. Chirurgia Polska 3, 1, s. 48 (1938) Szper J, Dworecki I, Ciężar M. Przypadek zapalenia opłucnej, wywołany pałeczkami durowemi. Polski Przegląd Chirurgiczny 17, 1, s. 86–88 (1938) Szper J, Zeldowicz Ch, Ciężar M. W sprawie cięgotki (priapismus) i jej leczenia. Medycyna 12, 15, s. 583–586 (1938)
Przypisy
Kategoria:Kapitanowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Lekarze Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Pochowani na Jeanfield and Wellshill Cemetery Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1942