thumb|Grób majora Konstantego Koziełło na Starych Powązkach w Warszawie (stan na marzec 2022) Konstanty Koziełło (ur. w Hiniówce, zm. 15 maja 1926 w Warszawie) – major obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Konstanty Koziełło urodził się 16 sierpnia 1895 w Hiniówce na Wileńszczyźnie, w rodzinie Stanisława i Konstancji z Salmonowiczów. Po ukończeniu Korpusu Kadetów w Połocku i ukończeniu szkoły artylerii uzyskał stopień chorążego. W 1917 mianowany został podporucznikiem. Po zakończeniu działań wojennych w 1918 powrócił do Polski.
31 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 8 pułku artylerii polowej, w którym pełnił służbę na stanowisku młodszego, a później starszego oficera baterii, a od kwietnia 1919 roku – dowódcy baterii. W sierpniu 1919 przeniesiony został do 7 pułku artylerii polowej, a dwa miesiące później do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Warszawie, w charakterze słuchacza II kursu.
10 marca 1920 po ukończeniu kursu, został przydzielony najpierw do 14 eskadry wywiadowczej, a później do 10 eskadry wywiadowczej. Odznaczył się wielką odwagą w czasie wojny polsko–bolszewickiej, za co został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Po zakończeniu wojny został przydzielony jako obserwator do 12 eskadry wywiadowczej. W 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z dniem 1 września 1922 został przeniesiony z 2 pułku lotniczego w Krakowie do 1 pułku lotniczego w Warszawie i wyznaczony na stanowisko oficera taktycznego. W październiku 1923 odkomenderowany na pięciomiesięczny kurs doszkalający w Szkole Podchorążych Piechoty. Po ukończeniu kursu objął w macierzystym pułku stanowisko komendanta szkoły podoficerskiej. W maju 1924 został mianowany dowódcą 12 eskadry wywiadowczej. Od września 1925 ponownie pełnił obowiązki oficera taktycznego pułku. 3 maja 1926 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 5. lokatą w korpusie oficerów zawodowych aeronautycznych.
15 maja 1926 w czasie przewrotu majowego, wykonując rozpoznanie został zestrzelony i poniósł śmierć. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 176-4-32).
Awanse podporucznik – 1917 porucznik – 14 października 1920 z dniem 1 grudnia 1919 w wojskach lotniczych kapitan – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 major – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 5. lokatą w korpusie oficerów zawodowych aeronautycznych
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 155 – 8 kwietnia 1921 Polowa Odznaka Obserwatora – pośmiertnie 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920” Odznaka Obserwatora – 12 marca 1921
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Majorowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Obserwatora Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1926 Kategoria:Ofiary przewrotu majowego Kategoria:Obserwatorzy 10 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Obserwatorzy 12 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Obserwatorzy 14 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Dowódcy 12 Eskadry Liniowej