thumb|Grób majora Konstantego Koziełło na Starych Powązkach w Warszawie (stan na marzec 2022) Konstanty Koziełło (ur. w Hiniówce, zm. 15 maja 1926 w Warszawie) – major obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Konstanty Koziełło urodził się 16 sierpnia 1895 w Hiniówce na Wileńszczyźnie, w rodzinie Stanisława i Konstancji z Salmonowiczów. Po ukończeniu Korpusu Kadetów w Połocku i ukończeniu szkoły artylerii uzyskał stopień chorążego. W 1917 mianowany został podporucznikiem. Po zakończeniu działań wojennych w 1918 powrócił do Polski.
31 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 8 pułku artylerii polowej, w którym pełnił służbę na stanowisku młodszego, a później starszego oficera baterii, a od kwietnia 1919 roku – dowódcy baterii. W sierpniu 1919 przeniesiony został do 7 pułku artylerii polowej, a dwa miesiące później do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Warszawie, w charakterze słuchacza II kursu.
10 marca 1920 po ukończeniu kursu, został przydzielony najpierw do 14 eskadry wywiadowczej, a później do 10 eskadry wywiadowczej. Odznaczył się wielką odwagą w czasie wojny polsko–bolszewickiej, za co został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.